اثر تكنيك هاي پساتدريسي بر يادآوري و يادگيري واژگان انگليسي دانش آموزان نياز ويژه ذهني ايراني

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

يكي از مهمترين نيازهاي يادگيري زبان دوم يا خارجي، فراگيري واژگان است. بي شك يادگيري و حفظ واژگان، هم براي زبان آموزان عادي و هم براي دانش آموزان نياز ويژه ذهني، مسئله مهمي است. به اين منظور، آموزگاران براي تقويت حفظ و يادگيري واژگان از تكنيك هايي استفاده مي كنند. اين پژوهش اثر دو تكنيك پساتدريسي بافت دوزباني ويادگيري مشاركتي را بر يادگيري واژگان دانش آموزان نياز ويژه ذهني بررسي مي كند و نتيجه آن را با روش آموزشي رايج استفاده از تصوير و تعريف واژه مقايسه مي كند. نود دانش آموز ايراني دختراز دو مدرسه استثنايي در شيراز به طور كاملا تصادفي دريكي ازاين سه گروه آموزشي قرار داده شدند. پس ازآزمون آشنايي با واژگان، 42 واژه انتخاب و در شش جلسه به دانش آموزان آموزش داده شد. در گروه شاهد (كنترل)، معلم واژگان را بر اساس روش آموزشي رايج استفاده ازتصوير آموزش داد. در گروه دوم ، پس از اينكه معلم از فلش كارت ها براي آموزش واژگان استفاده كرد، دانش آموزان با استفاده از تكنيك بافت دوزباني و با بكارگيري هفت واژگان انگليسي، داستاني را به زبان مادري ساختند. در گروه تكنيك يادگيري مشاركتي، پس از اينكه معلم واژگان را با استفاده از فلش كارت آموزش داد، دانش آموزان با كمك هم گروهي خود هر واژه را با معادل فارسي و تصوير آن مطابقت و فلش كارت ها را در كنار هم قرار دادند. پس ازاين جلسات آموزشي فشرده، براي ارزيابي يادگيري واژگان، پس آزمون برگزار شد و پس از يك دوره دو هفته اي، براي ارزيابي يادآوري واژگان، همان پس آزمون مورد استفاده قرار گرفت. نتايج تحليل واريانس (one way ANOVA) نشان داد كه عملكرد هر دو گروه آزمايشي تكنيك بافت دوزباني ويادگيري مشاركتي از گروه شاهد (كنترل) و در هر دو پس آزمون يادگيري و يادآوري واژگان بهتر بود. اما، تفاوت معناداري بين عملكرد دو گروه آزمايشي تكنيك بافت دوزباني ويادگيري مشاركتي وجود نداشت. نتايج اين پژوهش مي تواند مفاهيم و پيامدهاي مفيدي در زمينه آموزش زبان به ويژه در آموزش و پروش استثنايي و براي دانش آموزان نياز ويژه ذهني ارائه دهد.

53888

دانشگاه وليعصر رفسنجان

غلامرضا روحاني

زبان انگليسي .آموزش

اكبر عباسي