من و ديگري در داستان حضرت يوسف(ع) در قرآن

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

از جمله ويژگي‌هاي قرآن، به كارگيري داستان براي بيان اهداف و مقاصد خود است. نمونه‌اي از داستان كه در آيات شريفه به تصوير كشيده شده، داستان حضرت يوسف(ع) است. اين داستان در قرآن به أحسن القصص توصيف شده است. اين پژوهش جايگاه «من و ديگري» كه دو محور اصلي داستان به شمار مي‌روند، را تبيين مي‌‌‌‌‌‌كند.«من» در اين داستان در پرتو شخصيت اصلي داستان يعني حضرت يوسف(ع) نقش مي‌پذيرد. و ديگري شامل افرادي است كه با حضرت يوسف به نوعي در ارتباط هستند: افراد خانواده اش، زليخا، دو جوان زنداني، عزيز مصر، شاهد. در اين تحقيق موضوعاتي چون: وجوه توافق و تقابل، عناصر داستاني: شخصيت‌ها، زمان و مكان، كشمكش و گفتگوو كنش ميان «من و ديگري» بررسي مي‌شوند. اين تحقيق بر پاية روش توصيفي – تحليلي انجام مي‌گيرد.

53072

دانشگاه وليعصر رفسنجان

علي اكبر ملايي

زبان و ادبيات عربي

اعظم شمس الديني