تعيين مسير بهينه بدهي عمومي ومقايسه آن با مسير واقعي بدهي در اقتصاد ايران در چارچوب مدل بهينه يابي پويا

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

بازار بدهي يكي از بازارهاي اصلي و تاثيرگذار در اقتصاد هر كشوري است. مديريت بدهي عمومي، فرآيند تدوين و اجراي مديريت بدهي‌هاي دولت، به منظور تحصيل منابع مورد نياز، در كمترين هزينه ممكن در ميان مدت تا دراز مدت، با توجه به ميزان ريسك احتياطي دولت است. بحران مالي جهان اثبات كرد كه دولت‌ها بايد مراقب پايداري نرخ و سطح رشد بدهي‌هاي عمومي خود باشند تا در شرايط مختلف از جمله ركودهاي اقتصادي با حداقل ريسك و هزينه، بتوانند بدهي‌هاي خود را بازپرداخت نمايند. در سال‌هاي اخير بدهي كشورهاي در حال توسعه رو به افزايش بوده است كه كشور ايران هم از اين قاعده مستثني نبوده است. با توجه به اينكه ايران كشور صادر كننده نفت است و بودجه آن به شدت به درآمدهاي نفتي وابسته است، نداشتن يك مسير بهينه مي‌تواند آثار قابل ملاحظه‌اي در پي داشته باشد از جمله اينكه مي‌تواند منجر به صرف درآمدهاي حاصل از فروش نفت به منظور بازپرداخت بدهي‌ها و مخارج مصرفي دولت شود كه خود مي‌تواند منشا آثار منفي براي اقتصاد ايران باشد. در حالي‌كه درآمدهاي نفتي بايد صرف سرمايه‌گذاري و زيربناهاي اقتصادي گردد. مطالعات بسياري تاثير بدهي بر روي متغيرهاي كلان اقتصادي را مورد بررسي قرار داده‌اند كه پيشنهاد اين بررسي‌ها اين است كه داشتن يك حد از بدهي در اقتصاد، براي پيشرفت و رشد كشور ضروري است. در اين تحقيق، مسير بهينه بدهي عمومي در اقتصاد ايران، طي سال‌هاي 1357-1395 با استفاده از داده‌هاي سالانه بررسي مي‌شود. بدين منظور از روش كنترل بهينه پويا، و سپس براي نشان دادن تاثير بدهي بر متغيرهاي كلان، از روش رگرسيون غيرخطي استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه مسير بهينه در اقتصاد ايران پايين‌تر از مسير موجود است، همچنين، نتايج حاصل از رگرسيون غير خطي، نشان از وجود رابطه بلند مدت و تاثير بدهي بر پس انداز و توليد ناخالص ملي دارد.

52945

دانشگاه وليعصر رفسنجان

محبوبه كاظمي

اقتصاد

عباس شول