عنوان
بررسي اثر كاربرد تركيب بيولوگ سيدروفور در شرايط تنش خشكي بر كشت تابستانه ذرت در منطقه رفسنجان
نويسنده اصلي
صرافي ،ساناز
محل تحصيل
دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
به¬منظور بررسي اثر كاربرد تركيب بيولوگ سيدروفور در شرايط تنش خشكي بر كشت تابستانه ذرت SC645 در منطقه رفسنجان، تحقيق حاضر به صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار به اجرا درآمد. دور آبياري به عنوان عامل اول در دو سطح شامل انجام آبياري پس از 75 (I1: به عنوان شاهد) و 120 ميلي‌متر (I2) تبخير از تشتك تبخير كلاس آ و عامل دوم در دو سطح شامل كاربرد سيدروفور باكتريايي (S1) و عدم كاربرد (S2: شاهد) بود. تيمار با سيدروفور باكتريايي به دو صورت محلول‌پاشي و مصرف با آب آبياري صورت گرفت. بدين صورت كه در دو مرحله آغاز گره‌بندي و تاسل‌دهي محلول‌پاشي سيدروفور با غلظت 2 در هزار انجام شد. همچنين يك هفته پس از آغاز گره‌بندي (به ساقه رفتن) و هم زمان با دور آبياري، مصرف سيدروفور در پاي بوته (همراه با آب آبياري) به ميزان 20 كيلوگرم در هكتار صورت گرفت. براي بررسي روند تغييرات صفات رنگيزه‌هاي برگ، پرولين، قندهاي محلول و ساكارز آن، در فاصله بين 2 آبياري 5 نمونه‌برداري (T1-T5) با فاصله يكسان انجام گرفت.
روند تغييرات رنگيزه‌هاي فتوسنتزي نشان داد تأخير در آبياري سبب كاهش كلروفيل a، b و كاروتنوئيد شد و كاربرد سيدروفور در هر دور آبياري، اثر افزايشي بر آنها داشت. روند تغييرات پرولين، قندهاي محلول، ساكارز و فعاليت آنزيم گاياكول پراكسيداز نيز نشان داد فاصله گرفتن از زمان انجام آبياري و نيز تأخير در آبياري و كاربرد سيدروفور سبب افزايش اين صفات گرديد. پراكسيداسيون چربي‌هاي غشاء و فعاليت آنزيم‌هاي پلي‌فنل اكسيداز و فنيل آلانين آمونيالياز نيز با تأخير در آبياري و فاصله گرفتن از دور آبياري افزايش يافتند. نتايج نشان داد كه تأخير در آبياري سبب كاهش پايداري غشاء، محتواي نسبي آب برگ، تعداد روز تا تاسل‌دهي، شاخص سطح برگ، سطح مخصوص برگ، درصد پربرگي، ارتفاع و قطر ساقه، عملكرد خشك برگ و زيست‌توده (مرحله شيري)، عملكرد تر برگ و بلال (مرحله خميري)، عملكرد تر و خشك برگ، ساقه و زيست‌توده (مرحله رسيدگي فيزيولوژيك)، تعداد دانه در بوته و وزن هزار دانه گرديد. كاربرد سيدروفور نيز نسبت به عدم كاربرد آن سبب كاهش پراكسيداسيون چربي‌هاي غشاء و افزايش پايداري غشاء، محتواي نسبي آب برگ، شاخص سطح برگ، سطح مخصوص برگ، عملكرد برگ، ساقه، بلال و زيست‌توده، تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه، عملكرد دانه در بوته و در واحد سطح و شاخص برداشت دانه گرديد و سبب بهبود تحمل به خشكي در ذرت شد. در مجموع روند تغييرات صفات از ميزان فراهمي رطوبت خاك تبعيت كامل داشت و با فاصله گرفتن از زمان انجام آبياري، روند كاهشي يا افزايشي صفات بيشتر مي‌شد. سيدروفور باكتريايي سبب تقويت قابليت تنظيم اسمزي و ظرفيت فتوسنتزي گياه شده و در كاهش اثرات تنش خشكي مؤثر است
شماره ركورد
52228
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
روح الله صابري ريسه -علي اكبر محمدي ميريك
رشته تحصيلي
زراعت
استاد راهنما
آرمان آذري