روايت شناسي زنانه ي رمان هاي نويسندگان زن دهه ي هشتاد

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

روايت‌شناسي، علمي است كه به تحليل ساختار متن ادبي مي-پردازد؛ روايت¬شناسي به دنبال بررسي نظام حاكم بر روايت¬ها و كشف مناسبات دروني، روابط و پيوند¬هاي حاكم بر عناصر سازنده¬ي روايت است. امروزه در روايت¬شناسي، ديگر با يك رويكرد و الگو روبه¬رو نيستيم بلكه روايت¬شناسي با برقراري پيوند انعطاف¬پذير با ساير رشته¬ها و حوزه¬هاي دانش، به پژوهشي ميان¬رشته¬اي بدل شده است. نگارنده در اين پژوهش با هدف دست¬يابي به الگوي روايت¬شناسي زنانه به شيوه¬ي توصيفي – تحليلي، به بررسي و تحليل روايت¬شناسي زنانه در آثار هفت نويسنده¬ي برنده¬ي جوايز ادبي در دهه¬ي هشتاد از جمله سارا سالار، سودابه اشرفي، فريبا وفي، روح¬انگيز شريفيان، فرشته احمدي، زويا پيرزاد و مهسا محب¬علي پرداخته است. نتايج حاصل از اين پژوهش، نشان مي¬دهد كه راوي در همه¬ي رمان¬هاي بررسي شده، زن است و شخصيت¬هاي اصلي داستان از ميان زنان انتخاب شده¬اند؛ مكان در بيشتر روايت¬ها خانه است، مهم¬ترين حوادث داستان ازدواج، به دنيا آوردن فرزند و... مي¬باشد و همچنين زمان داستان به گذشته¬ي راويان مربوط مي¬شود.

51544

دانشگاه وليعصر رفسنجان

نرگس باقري

زبان و ادبيات فارسي

رويين تن فرهمند