عنوان
شناسايي جدايه¬هاي تريكودرما از خاك باغ¬هاي مركبات استان كرمان و بررسي فعاليت آنزيمي جدايه¬هاي موثر در كنترل بيماري گموز مركبات
نويسنده اصلي
براهويي ،نسيبه
محل تحصيل
دانشگاه ولي عصر (عج)
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
به منظور شناسايي گونههاي تريكودرما در خاك باغهاي مركبات، نمونهبرداري طي سالهاي 1393-1392، در مناطق مختلف استان كرمان انجام شد. جداسازي جدايه¬ها با استفاده از محيطكشت انتخابي (TSM) انجام گرفت. در مجموع تعداد 99 جدايهي تريكودرما از 97 نمونهي خاك جداسازي گرديد. شناسايي مورفولوژيكي جدايه¬ها بر¬اساس ويژگيهاي ماكرومورفولوژيك و ميكرومورفولوژيكي روي محيطكشتهاي PDA و CMD با استفاده از كليدهاي معتبر انجام گرفت و به منظور تاييد شناسايي مورفولوژيكي جدايه¬ها، ناحيه¬ي ITS-rDNA تعيين توالي شد. جدايه¬هاي شناسايي شده به هفت گونه¬ي Trichoderma harzianum، T. aureoviridis، T. virens، T. afroharzianum، T. guizhoense ، T.pseudoharzianum و T.atroviride تعلق دارند. در اين تحقيق 27 جدايه¬اي كه به عنوان نماينده انتخاب شده بودند، جهت كنترل بيولوژيك ااميست Phytophthora citrophthora ارزيابي شدند. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد كه تمامي جدايه¬هاي تريكودرما عليه رشد ميسيليوم¬هاي بيمارگر فيتوفتورا داراي اثر بازدارندگي بودند. در حالي كه جدايه¬ي CT-97-15 بيشترين قدرت بازدارندگي (هم در كشت¬همزمان و هم در كشت¬غر¬همزمان) را داشت. همچنين تركيبات فرار و غير فرار همگي جدايه¬ها نيز عليه رشد ميسيليوم فيتوفتورا اثر بازدارنده داشتند بطوريكه جدايه¬هاي CT-89-1، CT-86-5 و CT-93-6 با 100 درصد در تست غير فرار و جدايه¬ي CT-5-5 با 50 درصد از لحاظ تركيبات فرار بيشترين درصد بازدارندگي را داشتند. در بررسي ميكروسكوپي تقابل مستقيم جدايه¬هاي تريكودرما و فيتوفتورا مشخص شد كه جدايه¬هاي CT-56-6، CT-86-2، CT-5-5، CT-63-4، CT-93-6 و CT-87-3 با فرايندي مثل نفوذ، پيچش و ليز كردن باعث تخريب ميسيليوم¬هاي بيمارگر مي¬شوند. در اين تحقيق شرايط بهينه براي بررسي سنجش آنزيم سلولاز در روش Test Plate مورد مطالعه قرار گرفت. از رنگ¬هاي واكنشي فنل قرمز (Phenol Red) و كنگو قرمز (Congo Red) در مقادير 5/0 ، 05/0 و 015/0 درصد در شرايط اسيديته¬هاي مختلف در حضور سه منبع كربن كربوكسي¬متيل¬سلولز (اندوگلوكاناز) ، آويسل (اگزوگلوكاناز) و سلوبيوز (بتاگلوكوزيداز) استفاده شد. نتايج نشان داد كه از بين رنگهاي واكنشي، فنل قرمز با مقدار 015/. درصد در شرايط pH برابر 5 بهترين رنگ براي رديابي آنزيم سلولاز در اين روش مي باشد و همچنين جدايه¬ها بر اساس سنجش كمي آنزيم سلولاز به روش دي¬نيتروساليسيليك¬اسيد در طول موج 540 نانومتر مورد بررسي قرار گرفتند كه بيش¬ترين مقدار مربوط به جدايه¬ي CT-76-3 با 2µmol/ml فعاليت آنزيمي مي¬باشد.
شماره ركورد
50690
دانشگاه
دانشگاه وليعصر رفسنجان
استاد مشاور
روح الله صابري-ابراهيم صداقتي
رشته تحصيلي
بيماري شناسي
استاد راهنما
حسين علايي