بررسي جنبه هاي نو آوري در شعر حسين منزوي

دانشگاه ولي عصر(عج)

كارشناسي ارشد

شعر هر شاعر، در واقع انعكاس و بازتاب انديشه و خيال وي و همچنين تابلويي است از زندگي اجتماعي، سياسي، فرهنگي و هنري جامعه‌اي كه در آن زندگي مي‌كند. و هر شاعر براي داشتن بياني هم‌سو با تحولات روز جامعه و تأثيرگذاري هر چه بيشتر بر خواننده و شنونده‌ي آثارش سعي بر آن دارد كه اثري هم‌عصر جامعه‌ي خويش بسرايد. در دنياي معاصر عده‌اي از شاعران بر اين باورند كه قالب‌ها و زبان شعر كلاسيك براي بيان شرايط كنوني قاصر است؛ و نيز به منظور گريز از ابتذال در آثارشان هركدام به شيوه‌ي خاص خود در بروزرساني شعر، متناسب با زمان و مكان و زيستگاه خويش تلاش دارند؛ و اين سرآغاز قدم‌نهادن در عرصه‌ي نوآوري و ابتكار است. شيوه‌هاي سنت‌شكني هر شاعر بسته به انديشه و خيالش متفاوت از ساير شاعران است؛ عده‌اي چون محمدتقي بهار تنها به شيوه‌ي بكاربردن مفاهيم جديد و واژگان امروزي معتقدند؛ برخي با ساخت قالب‌هاي جديد شعري پا به اين عرصه مي‌نهند و به نوعي مي‌خواهند از پيروان نيما در اين حيطه باشند؛ و در اين ميان افرادي چون: (حسين منزوي، محمدعلي بهمني، سيمين بهبهاني و . . . )، نه از سنن ادبي بريده و نه لزوم تجدد ادبي را منكر شده‌اند؛ تا جنبه‌ي اعتدال را نگاهداشته و شيوه‌اي ميانه پيش گرفته‌باشند. حسين منزوي از پرچمداران تحول در شعر معاصر است كه در اين راه قدمي بزرگ برداشته است؛ بيشتر توجه منزوي در اين زمينه به غزل معطوف شده و نمود نوآوري در غزل‌هاي منزوي در حدي است كه او را «پدر غزل معاصر» نام نهاده‌اند؛ آشنا‌زدايي منزوي از سر تفنن و تفاخر نبوده بلكه از ضرورت كاريرد مضامين تازه به اين سنت شكني روي آورده‌است. بررسي نوآوري‌هاي حسين منزوي پژوهشي است كه در صدد است تا مجموعه اشعار او را در پنج حوزه‌ي زباني، تخيل، موسيقي، عواطف، فرم و ساختار مورد كنكاش و واكاوي قرار دهد. مبناي كار ما در تقسيم‌بندي و تحليل و بررسي ميزان استفاده‌ي اين شاعر از واژه‌هاي جديد، واژه‌سازي، نوآوري در حوزه‌ي افعال، تركيب‌سازي‌ها، تشبيه، استعاره، مجاز، كنايه، موسيقي دروني، كناري، عواطف، ساختار، مضامين، و محتواي اشعار ايشان خواهد بود.

50669

دانشگاه وليعصر رفسنجان

سعيد حاتمي

زبان و ادبيات فارسي

جليل شاكري