جستجوي قهرمان بايروني در شعر افسانه نيما يوشيج

دانشگاه ولي عصر(عج)

كارشناسي ارشد

براي سالهاي متمادين مهمترين شاخصه شعر و ادب فارسي احترام و پيروي از عروض وقافيه شعراي كلاسيك بوده است. اما با شروع قرن بيست ميلادي اين ديدگاه به وجود آمد كه اين قوانين شعري با سلب آزادي شاعران خود باعث به وجود آمدن مانعي بزرگ بر سر راه پيشرفت شعر فارسي شده است. چرا كه قوانين شعر كلاسيك فارسي چنان براي مدتي طولاني ثابت قرار داشته كه خود مبدل به لخته اي بي تحرك شده است كه از هر گونه تفكر جديد جلوگيري ميكند. درست در چنين موقعي بود كه نيما يوشيج با سرودن افسانه كه اولين شعر مدرن فارسي قلمداد ميشود، اولين گام در راستاي شكستن اين قوانين خشك شده را برداشت. هنگامي كه نيما با سرودن افسانه نام خود را بر سر زبان ها انداخت بسياري از پيروان شعراي كلاسيك به شدت به او خرده گرفتند كه شعرش يك تقليد نابجا از نمونه هاي غربي است و از اصالت شعر فارسي به دور است. اما به واقع ذكر اين نكته ضروري است كه شعر نيما نه تنها يك تقليد نابجا نيست بلكه تنها از نمونه هاي غربي براي دميدن روحي تازه به كالبد بي جان شعر كلاسيك فارسي استفاده كرده است. در واقع نيما نه تنها شعر مدرن فارسي را از قوانين سختگيرانه شعراي كلاسيك رهايي بخشيد بلكه خود زمينه ي شروع جدي تفكر رمانتيسم در شعر فارسي شد. در نتيجه در اين پژوهش سعي شده است با توجه به فلسفه قهرمان بايروني مورس پكهام، شعر نيما از نگاهي جديد مورد بررسي قرار گيرد. قهرمان بايروني حاصل رمانتيسيزم سياه است كه خود نشاندهنده غليان احساسات نااميدانه از جهان و ضمير خودآگاه فردي ميباشد. در نتيجه با توجه به نظريه پكهام در رابطه با قهرمان بايروني اين تلاش شده است كه نمايي تازه از افسانه نيما به نمايش گذاشته شود و اين شعر را به عنوان نمونه اي قلمداد كنيم كه ميتواند تصويري از قهرمان بايروني را به نمايش بگذارد

50519

دانشگاه وليعصر رفسنجان

سهيلا فغفوري

زبان وادبيات انگليسي

اسماعيل زهدي