تركيب روش‌هاي نقشه‌برداري مرسوم و زمين‌آماري به‌منظور تخمين برخي از ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي خاك‌هاي منطقه‌ي ساردوئيه

دانشگاه ولي عصر﴿عج﴾

ارشد

پژوهش حاضر به تخمين برخي ويژگي‌هاي فيزيكوشيميايي خاك در واحد‌هاي نقشه‌ي ژئوفرم بخشي از اراضي منطقه‌ي ساردوئيه با كاربرد روش‌هاي‌ سنتي نقشه‌برداري خاك، كريجينگ، و تركيب اين دو شيوه در قالب يك تخمينگر واحد پرداخته است. براي اين منظور، از خاك سطحي (عمق صفر تا 30 سانتي‌متري) 150 نقطه‌ي مشاهداتي (با ميانگين فاصله‌ي 200 متر) در قالب يك الگوي نمونه‌برداري تصادفي طبقه‌بندي‌شده، نمونه‌برداري شد. به‌علاوه، با استفاده از استوانه فلزي، نمونه‌هاي دست‌نخورده از هر موقعيت مشاهداتي برداشت گرديد. پس از هواخشك نمودن نمونه‌هاي برداشت‌شده و عبور آن‌ها از الك دو ميلي‌متري، تجزيه‌هاي آزمايشگاهي لازم بر روي آن‌ها انجام شد. پس از محاسبه‌ي مقادير تخميني و واريانس خطاي متغيرهاي مطالعاتي با استفاده از تخمينگرهاي مورد نظر، اعتبارسنجي آن‌ها با استفاده از شاخص‌هاي آماري ضريب تبيين (R2) و جذر ميانگين مربعات خطاي نسبي (RMSE%) انجام گرفت. نتايج نشان داد زماني‌كه كلاس همبستگي مكاني يك متغير، قوي بود استفاده از تخمينگر كريجينگ و روش تركيبي، تخمين موفقيت‌آميزي از آن ويژگي را به همراه داشت. به‌علاوه، در چنين وضعيتي، كاربرد تخمينگر تركيبي منجر به كاهش قابل توجهي در ميزان اُريب تخمين‌ها شد. از سوي ديگر، استفاده از روش تركيبي براي تخمين ساير ويژگي‌هاي خاك‌هاي منطقه‌ي مطالعاتي كه كلاس همبستگي مكاني متوسط داشتند از برتري قابل توجهي نسبت به دو تخمين‌گر ديگر (نقشه‌ي ژئوفرم و نقشه‌ي كريجينگ) برخوردار نبود.

50122

دانشگاه وليعصر رفسنجان

حسين شيراني

علوم خاك

عيسي اسفنديارپور-حسين شكفته