تحليل روانشناسي آسيب هاي روحي و جسمي در گزيده اي از داستان هاي كوتاه همينگوي

دانشگاه ولي عصر﴿عج﴾

ارشد

ارنست ميلر همينگوي(1899-1961) يكي از نويسندگان آمريكايي است كه در دوران جنگ مي زيست و شديدا تحت تاثير آثار جنگ قرار گرفت. بسياري از نويسندگان آمريكايي، از جمله همينگوي، از ميدان جنگ به عنوان صحنه اي براي تفسير و بيان يافته هاي خود، در خصوص اينكه انسان در قرن بيستم چه وضعيتي دارد، استفاده مي كنند. همينگوي اغلب به خاطر رمان هاي جنگ خود از جمله آن سوي رودخانه و در ميان درختان(1950)، وداع با اسلحه(1929)، وزنگ ها براي چه كسي به صدا در مي آيند(1940) شناخته شده است. اما امروزه تقريبا به عنوان نويسنده اي كه داستان هاي كوتاهي هم در مورد جنگ دارد، فراموش شده است. نمايش جنگ و تخريب آن از لحاظ روانشناسي در رمان هاي جنگ او مورد مطالعه قرار گرفته است اما داستان هاي كوتاه همينگوي از لحاظ روانشناسي با استفاده از روانشناسي تحليلي به اندازه ي رمان هاي او مورد مطالعه و بررسي قرار گرفته نشده اند. جنگ در داستان هاي كوتاه همينگوي كه با جنگ و فضاي بعد از جنگ سرو كار دارند، احساس مي شود. شخصيت هاي داستان هاي همينگوي با درك نزديكي ازواقعيت هاي تلخ و خشونت هاي جنگ، احساس توهم، بيگانگي و تنفر خود را آشكار مي كنند كه ناشي از وحشت آن ها از جنگ است. اين تحقيق آثار جنگ را بر روي دو نمونه از داستان هاي كوتاه همينگوي از جملهپيرمرد بر سر پل و گربه اي در باران بررسي مي كند. داستان هاي كوتاه مورد بحث در اين مطالعه بحث اصلي جنگ را به حاشيه مي كشند و به جاي آن، آثار جنگ بر روي زندگي افراد و تعاملات اجتماعي آن ها را پررنگ جلوه مي دهد. اين مطالعه سعي در بررسي آثار توهم جنگ و تاثير جدي آن بر روي همينگوي و شخصيت هاي داستان هايش، با استفاده از روانشناسي تحليلي كارل گوستاو يونگ، دارد. اين پژوهش با بررسي نمادها و تصويرهاي كهن الگوهاي معرفي شده توسط كارل گوستاو يونگ، ميزان و عمق آسيب پذيري شخصيت ها را تحت تاثير اتفاقات فجيع جنگ مورد مطالعه قرار مي دهد. بنابراين، ارزش واقعي اين داستان هاي كوتاه به دليل مستند يا تاريخي بودن آن ها نيست، بلكه ارزش اجتماعي و روانشناسي دارند.

50098

دانشگاه وليعصر رفسنجان

اسماعيل زهدي

زبان و ادبيات انگليسي

سهيلا فغفوري