تاثيرمنگنز باقي مانده بر رشدوجذب منگنز توسط نهال هاي پسته در برخي ازخاك هاي آهكي رفسنجان

امروزه مصرف كودهاي شيميايي حاوي عناصر كم‌مصرف در حال افزايش است، بنابراين نياز است كه تحقيقات جامعي در مورد اثرات باقي‌مانده اين كودها در خاك‌هاي مختلف صورت گيرد. با وجود اينكه منگنز نقش مهمي در بهبود كمي و كيفي پسته دارد، ليكن هنوز اطلاع دقيقي از مقادير اين عنصر در خاك‌هاي پسته كاري وجود ندارد. اين آزمايش گلخانه‌اي به‌منظور بررسي تأثير باقي‎مانده منگنز بر رشد، جذب و تركيب شيميايي نهال‎هاي پسته انجام گرديد. هم‎چنين شكل‎هاي شيميايي منگنز ارزيابي شدند. دوازده نمونه خاك از مناطق مختلف رفسنجان و انار با سه سطح 0، 10 و 20 ميلي‎گرم منگنز در كيلوگرم خاك از منبع سولفات منگنز مخلوط گرديد و سپس بذرهاي پسته در آن‎ها كشت گرديد. يك سال بعد از مصرف منگنز، مجدداً بذرهاي پسته در اين خاك‎ها كشت گرديد و نهال‎ها به مدت بيست و هشت هفته نگه‎داري شدند. در پايان دوره رشد، گياهان برداشت شدند برگ و ساقه و ريشه پس از شستشو با آب مقطر و خشك كردن در آون جداگانه وزن شدند. غلظت عناصر منگنز، آهن، مس و روي در برگ، ساقه و ريشه و به‎وسيله دستگاه جذب اتمي اندازه‎گيري شد. نمونه‎هاي خاك هوا خشك شدند و عصاره‎گيري دنباله‎اي منگنز در نمونه‎هاي خاك با استفاده از روش اسپوزيتو انجام گرديد. نتايج نشان داد كه كاربرد 10 ميلي‎گرم منگنز در كيلوگرم خاك باعث افزايش معني‎دار وزن خشك برگ، ساقه، سطح برگ، ارتفاع و قطر ساقه نسبت به شاهد گرديد. نتايج عصاره‎گيري دنباله‎اي نشان داد كه بيش از 78 درصد منگنز به فرم باقي‎مانده بود و بخش‌هاي تبادلي و جذب سطحي شده و آلي مقدار ناچيزي از منگنز موجود در خاك را به خود اختصاص دادند. الگوي كلي توزيع منگنز در نمونه‎هاي خاك به‎صورت زير بود:

50012

دانشگاه وليعصر رفسنجان

وحيدمظفري

علوم خاك

احمد تاج آبادي پور