ادراك و نگرش پسااستعماري:مطالعه ي نقد محيط زيستي لارنس بوئل از نمايشنامه هاي انتخابي وول سوينكا

دانشگاه ولي عصر﴿عج﴾ رفسنجان

ارشد

اين پايان‌نامه سعي بر اين دارد كه تصويري از آنچه طبيعت در ادبيات پسااستعمارگري بدان شبيه است ارائه دهد. در حقيقت، نقد محيط زيستي كه در اواخر نيمه‌ي دوم قرن بيستم پا به عرصه‌ي ظهور گذاشت، اخيراً به يكي از پر بحث‌ترين نقد‌ها در زمينه‌ي مطالعات پسااستعمارگري و مخصوصا تحقيق ادبي آفريقايي تبديل شد. وول سوينكا، نويسنده‌ي اهل نيجريه و برنده‌ي جايزه‌ي نوبل ادبيات، در نمايش‌نامه‌هاي برجسته‌اش به نام‌هاي رقص جنگل‌ها (1963) و ساكنين مرداب (1958) محيط را به عنوان ويژگي ذاتي در ادبيات پسااستعمارگري به تصوير مي‌كشد. بعلاوه، وول سوينكاديدگاه و درك پسااستعمارگري خود را بواسطه‌ي پايداري گرايش‌هاي ضد استعماگري مبتني بر بكارگيري تشريفات مذهبي يوروبا و اسطوره‌ها شكل مي‌دهد، مخصوصا با مركز توجه قرار دادن مباحث اخير درباره‌ي استعمار نفت. بر اساس تفكر محيط زيستي، نظريات نقد محيطي بوئل در را براي ديدن محيط به عنوان يك ويژگي اساسي و مشترك ادبيات پسااستعمارگري باز مي‌كند. با بكارگيري نظريات بوئل در نمايشنامه‌هاي انتخابي، اين مطالعه تلاش مي‌كند تا موقعيت پسااستعمارگري نيجريه، خصوصا مردم ساكن منطقه‌ي نفت خيز دلتاي نيجريه با اكوسيستم تضعيف شده و آلوده‌اش را به تصوير بكشد. در نتيجه، موضوع تحقيق براساس مفاهيم محيط زيستي لارنس بوئل همچون آلودگي، زوال، ارتباط با محيط و ايده‌ي بازگشت به طبيعت مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در آخر، محقق، وول سوينكا را كه در آثار خلاقانه‌اش فرهنگ يوروبا و آفريقا را با توجه به اثرات فجيع استعمار نفت بر محيط دلتاي نيجريه به تصوير مي‌كشد، نماينده‌اي براي حفاظت از محيط زيست مي‌خواند.

49475

دانشگاه وليعصر رفسنجان

اسماعيل زهدي

زبان و ادبيات انگليسي

سهيلا فغفوري