بررسي وتبيين مولفه هاي شعر پست مدرنسيتي در اشعار رضا براهني،علي باباچاهي ويدالله رويايي

دانشگاه ولي عصر

ارشد

مكتب پست مدرن بعد از جنگ جهاني دوم در غرب رواج پيدا كرد. اما در ايران از دهه¬ي هفتاد بود كه پست مدرنيسم به طور جدي بحث¬هاي زيادي را برانگيخت. شاعران و نويسندگان ايراني از طريق ترجمه و آشنايي با زبان انگليسي و هم¬چنين از طريق سفر به كشورهاي اروپايي با فرهنگ، آثار و انديشه¬هاي غربي در زمينه¬ي پست مدرن آشنا شدند و با بهره¬گيري از اين نظريات در پي سرودن شعر و آثار پست مدرنيستي برآمدند. از شاعران معروف و پايه گذاران اين مكتب مي¬توان به رضا براهني و بعد از آن علي باباچاهي اشاره كرد. هرچند يدالله رويايي هم در دهه¬ي چهل با طرح شعر حجم در واقع در پي سرودن شعر پست مدرن بوده است. حذف عناصر و اركان جمله و بي معنايي يا چند معنايي، پريشان¬گويي و اختلال در زبان، تأثير پذيري از فرمالسيت¬ها و هم¬چنين دادائيست¬ها استفاده از تناقضات و پارادوكس ها، استفاده از واژه¬هاي غير شاعرانه و تصاوير سوررئاليستي، آشنايي زدايي در فرم نوشتار، تعهد گريزي و...از مهم¬ترين مؤلفه¬هاي شعر پست مدرن محسوب مي¬شوند كه در اين پژوهش ضمن بررسي مهم¬ترين مؤلفه-هاي شعر پست مدرن در اشعار رضا براهني، علي باباچاهي و يدالله رويايي نشان خواهيم داد كه شعرحجم هم شاخه¬اي از شعر پست مدرن است.

49095

دانشگاه وليعصر رفسنجان

نرگس باقري

ادبيات فارسي

جليل شاكري