تبيين متغيرهاي تعيين كننده شكاف ديجيتالي از دسترسي فيزيكي تا استفاده متداول

دانشگاه ولي عصر

ارشد

در دو دهۀ اخير، شكاف ديجيتالي به معناي فاصله بين افرادي كه به رايانه و اينترنت دسترسي دارند و افرادي كه از اين دسترسي محروم‌اند به عنوان يكي از بزرگترين چالش‌هاي عصر ديجيتال مطرح شده‌است. با توجه به آثار مخرب اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي مترتب بر اين نوع نابرابري كه به زعم بسياري از صاحبنظران عميق‌تر از نابرابري‌هاي سنتي است، اين پژوهش با هدف بررسي عوامل مؤثر بر شكاف ديجيتالي در سطح شهروندان شهر رفسنجان انجام پذيرفته‌است. اين پژوهش از نظر ماهيّت همبستگي، از نظر هدف كاربردي و از منظر شيوه گردآوري داده‌ها، توصيفي- پيمايشي است. براي انجام پژوهش، ابتدا پرسشنامه پژوهش تهيه وپس از اطمينان از پايايي و روايي محتوي آن، در بين نمونه 600 نفري از جامعۀ آماري اين پژوهش كه شهروندان شهر رفسنجان مي‌باشند توزيع شد و به روش تصادفي وضعيت 501 نفر از شهروندان به روش مدلسازي معادلات ساختاري، آزمون هاي كراسكال- واليس ، آزمون واريانس يك عامله و روش مدلسازي عصبي_ فازي تحليل شده‌است. بر اساس نتايج به‌دست‌آمده، عوامل اقتصادي و زيرساختي به طور مستقيم و عامل فرهنگي از طريق نقش ميانجي دسترسي انگيزشي بر شكاف ديجيتالي تأثير مي‌گذارد و سواد ومهارت ديجيتالي رابطه بين دسترسي فيزيكي و استفاده متداول را تعديل مي كند. نتايج اين پژوهش بيانگر تأثير عوامل جمعيت شناختي مانند سن، جنسيت، وضعيت تأهل، تحصيلات، موقعيت شغلي ودرآمد خانواده در دسترسي‌ها ، سواد ومهارت ديجيتالي واستفاده از فن‌آوري‌ها است كه همراستاي با پژوهش‌هايي صورت گرفته است. در روشي ديگر به منظور بررسي عوامل موثر بر شكاف ديجيتالي از روش مدلسازي عصبي- فازي استفاده شده است. كه نتايج آن در قالب نمودارهاي دوبعدي وسه بعدي تفسير شده اند.

48227

دانشگاه وليعصر رفسنجان

مديريت دولتي گرايش سيستم هاي اطلاعاتي

حسين كاظمي