• عنوان

    تاثير پاي پرونيل بوتوكسايد روي تخصيص انرژي سلولي پسيل معمولي پسته Agonoscena pistaciae مقاوم به آفت كش فوزالن

  • نويسنده اصلي

    پارسامنش،فيروزه

  • محل تحصيل
    دانشگاه ولي عصر
  • مقطع تحصيلي
    ارشد
  • چكيده
    پسيل معمولي پسته (Agonoscena pistaciae)، زيان‌بارترين آفت پسته در ايران به ‌شمار مي‌رود. همه ساله آفت‌كش‌هاي بسيار زيادي براي مهار خسارت اين آفت استفاده مي‌شود كه از جمله اين آفت‌كش‌ها مي‌توان به فوزالن و آميتراز اشاره نمود. سميت فوزالن و آميتراز به تنهايي و به همراه پاي‌پرونيل‌ بوتوكسايد (PBO) روي فرم‌هاي تابستانه و زمستانه پسيل پسته جمعيت رفسنجان به روش باقيمانده در لوله شيشه‌اي (RCV) اندازه‌گيري شد. نتايج زيست‌سنجي نشان داد كه اختلاف معني‌داري بين فرم‌ها از نظر حساسيت به فوزالن وجود دارد. نسبت سينرژيستي (SR) آفت‌كش فوزالن براي فرم‌هاي تابستانه و زمستانه به ترتيب 6/3 و 1/3 برابر و براي آفت‌كش آميتراز روي فرم‌هاي تابستانه و زمستانه به ترتيب 3/1 و 3 برابر شد. اجزاي مختلف انرژي ذخيره شده شامل ميزان چربي، قند، گليكوژن و پروتئين كل به فواصل زماني 0-4 و 4-8 ساعت بعد از تيمار در فرم‌هاي زمستانه و تابستانه پسيل پسته با غلظت‌هاي كشنده 10، 30 و 50 درصد آفت‌كش فوزالن و آميتراز به تنهايي و به همراه PBO سنجش شد. مقدار انرژي در فرم تابستانه و زمستانه تفاوت دارد. مقدار چربي كل بين دو فرم تابستانه و زمستانه تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف فوزالن به تنهايي قرار گرفت. در بازه زماني 4 تا 8 ساعت مقايسات ميانگين غلظت‌هاي فوزالن به تنهايي فرم تابستانه نشان داد كه غلظت‌هاي LC50 و LC10 منجر به افزايش معني‌دار (05/0>P) در مقدار چربي كل نسبت به شاهد گرديد (05/0< P). قند كل در فرم تابستانه تنها در محدوده زماني 4 تا 8 تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف فوزالن به تنهايي و به همراه پاي پرونيل بوتوكسايد در تيمار با غلظت LC50 منجر به افزايش معني‌دار (05/0>P) در مقدار قند كل نسبت به شاهد گرديد. مقدار انرژي مصرف‌شده در فرم زمستانه در محدوده‌هاي زماني 0 تا 4 تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف فوزالن به تنهايي در غلظت LC30 و LC50 منجر به افزايش معني‌دار (05/0>P) در مقدار انرژي مصرف‌شده نسبت به شاهد گرديد. مقدار انرژي مصرف‌شده در فرم زمستانه نيز در محدوده زماني 4 تا 8 ساعت تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف فوزالن به همراه پاي پرونيل بوتوكسايد در غلظت LC50 منجر به افزايش معني‌دار (05/0>P) در مقدار انرژي مصرف‌شده نسبت به شاهد گرديد. مقدار تخصيص انرژي سلولي در فرم تابستانه در محدوده‌ي زماني 4 تا 8 ساعت تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف فوزالن به تنهايي در غلظت LC50 منجر به افزايش معني‌دار (05/0>P) در مقدار تخصيص انرژي سلولي نسبت به شاهد گرديد. نتايج سنجش تخصيص انرژي سلولي نشان داد كه اختلاف معني‌داري بين دو فرم زمستانه و تابستانه وجود دارد. تخصيص انرژي سلولي در فرم تابستانه در محدوده‌ي زماني 0 تا 4 ساعت تحت تاثير غلظت‌هاي مختلف آميتراز به تنهايي در غلظت LC50 باعث افزايش معني‌دار (05/0>P) در مقدار تخصيص انرژي سلولي نسبت به شاهد گرديد.
  • شماره ركورد
    48099
  • دانشگاه
    دانشگاه وليعصر رفسنجان
  • استاد مشاور
    حمزه ايزدي
  • رشته تحصيلي
    گياهپزشكي
  • استاد راهنما
    علي عليزاده