اثر تاريخ كاشت بر شاخص هاي رشد ارقام گلرنگ carthamus tinctirius L در رفسنجان

دانشگاه ولي عصر

ارشد

مهم‌ترين اصول زراعت گياهان، استفاده از ارقام و تاريخ‌كاشت مناسب جهت استفاده بهينه از منابع آب و تشعشع است. لذا هدف از مطالعه حاضر، بررسي شاخص‌هاي رشد و ارتباط آن‌ها با عملكرد دانه ارقام مختلف گلرنگ در تاريخ‌كاشت‌هاي متفاوت بود. بدين منظور آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در سال 1391 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه ولي عصر رفسنجان انجام شد. عامل‌هاي آزمايش شامل تاريخ‌‌كاشت (16 فروردين، 6 و 27 ارديبهشت) و ارقام گلرنگ (411، سينا، محلي اصفهان و صفه) بودند. نتايج نشان داد تاريخ كاشت اول داراي بيشترين ماده خشك كل، سرعت رشد محصول و دوام سطح برگ بود. در اين تاريخ كاشت، ارقام سينا و محلي اصفهان داراي بيشترين ماده خشك كل و رقم محلي اصفهان داراي بيشترين سرعت رشد محصول بود. حداكثر شاخص سطح برگ و نسبت سطح برگ در تاريخ كاشت اول و دوم بيشتر از تاريخ كاشت سوم بود. در تاريخ كاشت اول ارقام محلي اصفهان و 411 بيشترين شاخص سطح برگ را دارا بودند و بين ارقام كشت شده در تاريخ كاشت دوم تفاوت معني¬داري مشاهده نشد. از لحاظ حداكثر نسبت وزن برگ بين ارقام و تاريخ كاشت¬هاي مختلف تفاوت معني¬داري مشاهده نشد. تاريخ كاشت سوم بيشترين سرعت رشد نسبي را دارا بود. بيشترين عملكرد دانه در تاريخ كاشت اول و از ارقام 411 و محلي اصفهان به دست آمد. بين عملكرد دانه و حداكثر سرعت رشد محصول، حداكثر وزن خشك كل و حداكثر دوام سطح برگ رابطه مثبت و معني‌دار در سطح يك درصد، و بين عملكرد دانه با حداكثر شاخص سطح برگ و حداكثر وزن مخصوص برگ رابطه مثبت و معني‌دار در سطح پنج درصد وجود داشت. همچنين بين عملكرد دانه و حداكثر سرعت جذب خالص رابطه منفي و معني‌دار در سطح پنج درصد مشاهده شد. حداكثر وزن خشك كل و حداكثر شاخص سطح برگ به ترتيب بيشترين و كمترين همبستگي را با عملكرد دانه نشان دادند.

47771

دانشگاه وليعصر رفسنجان

اصغر رحيمي

زراعت

بنيامين ترابي