زبان محوري در شعر معاصر

دانشگاه ولي عصر

ارشد

بعد از ظهور نيما و پيدايش شعر نو فارسي و تثبيت آن، جريان¬هاي مختلفي از شعر نو شاخه گرفت. يكي از اين جريان‌ها، «شعر زبان محور» است. اين جريان شعري با تأكيد بر اهميّت زبان در شعر، بازي¬هاي زباني و رفتارهاي زباني، توانايي‌هاي زبان را بدون محدوديت كانون توجّه خود قرار مي‌دهد. اين پژوهش به شيوه¬ي توصيفي ـ تحليلي و با بهره¬گيري از نظريه‌هاي ادبي به ويژه نظريات ويتگنشتاين، ياكوبسن، بارت و دريدا به بيان نقش و اهميّت زبان در شعر معاصر مي¬پردازد. هدف پژوهش پيش رو، آشنايي با اين جريان شعري، بررسي مؤلّفه¬هاي آن بر پايۀ نظريات نقد ادبي جديد است و در آخر به معرفي چند شاعر و تحليل آثارشان پرداخته شده است.بر اساس نتايج به دست آمده، هدف شعر زبان¬محور دوري از كليشه‌هاي زباني و ايدئولوژي‌هاي حاكم شده بر زبان است و از قابليت‌هاي زبان براي ايجاد نوآوري بهره مي¬برد وفضاها و فرم‌هاي جديدي را تجربه مي‌كند.

47735

دانشگاه وليعصر رفسنجان

نرگس باقري

زبان و ادبيات فارسي

حميد جعفري قريه علي