بررسي اثر ضد التهابي داروي پرگابالين روي كوليت اولسراتيو القاء شده توسط اسيد استيك در موش صحرايي

رشت

مقدمه: بيماري التهابي روده نوعي بيماري التهابي مزمن دستگاه گوارش است. اكثر گزينه هاي درماني موجود براي درمان اين بيماري، اثر بخشي مطلوبي نداشته و بعضاً داراي عوارض جانبي گسترده اي هستند. از اين رو يافتن داروهاي جديد براي درمان اين بيماري ضروري مي باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسي اثرات ضد التهابي داروي پرگابالين روي كوليت اولسراتيو القا شده توسط استيك اسيد درموش صحرايي بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه كوليت اولسراتيو توسط تجويز داخل كولوني محلول استيك 3% در موش هاي صحرايي القا شد. حيوانات به صورت تصادفي به 6 گروه شامل: گروه نرمال (بدون القا كوليت)، گروه كنترل كوليت، گروه هاي تحت درمان با پرگابالين (30، 50، 100 ميليگرم بر كيلوگرم به صورت تزريق داخل صفاقي) و گروه تحت درمان با دگزامتازون (1 ميليگرم بر كيلوگرم به صورت تزريق داخل صفاقي) تقسيم شدند. پس از طي دوره درمان، حيوانات قرباني شده و نمونه هاي كولون از نظر ميكروسكوپيك، ماكروسكوپيك و ميزان سيتوكين هاي التهابي و ميلوپروكسيداز تحت بررسي قرار گرفتند. نتايج: بر اساس نتايج مطالعه حاصل، دگزامتازون و پرگابالين (30، 50، 100 ميليگرم بر كيلوگرم) به صورت معناداري سبب كاهش ميزان آسيب ماكروسكوپيك و ميكروسكوپيك و نيز ميزان سيتوكين هاي التهابي و ميلوپروكسيداز در نمونه هاي كولون در مقايسه با گروه كنترل كوليت شدند. بحث و نتيجه گيري: يافته هاي ما اثبات كرد پرگابالين داراي اثرات ضدالتهابي بوده و در درمان كوليت اولسراتيو القا شده توسط استيك اسيد در موش صحرايي موثر است. بنابراين، اين دارو ميتواند بعنوان يك گزينه بالقوه براي درمان بيماري التهابي روده بشمار رود.

3776

علوم پزشكي گيلان