عنوان
بررسي فراوني و الگوي مقاومت آنتي¬بيوتيكي سويه¬هاي سودوموناس آئروژينوزاي جداشده از بيماران سوختگي بستري در بيمارستان ولايت طي سال¬هاي 97-98
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: عفونت بيمارستاني يكي از مسايل و مشكلات بهداشت و درمان هر كشوري است. اكثرعفونت¬هاي بيمارستاني در بخش سوختگي توسط باكتري¬هاي فرصت طلب ايجاد مي¬شود و زخم¬هاي وسيع پس از سوختگي¬ها باعث تسهيل ورود اين ارگانيسم¬ها به بافت¬ها شده، براي رشد باكتري¬ها ايده¬آل مي¬باشند. در اغلب گزارش¬ها، سودوموناس آئروژينوزا از مهم¬ترين عوامل عفونت بيمارستاني در بيماران سوختگي مي¬باشد. اين باكتري به¬دليل دارا بودن طيف وسيعي از سويه¬ها، مي¬تواند درجات متفاوتي از مقاومت را نسبت به آنتي¬بيوتيك¬ها سبب شود. هم¬چنين روند فزاينده استفاده از آنتي¬بيوتيك¬ها در جوامع مختلف منجر به ايجاد مقاومت¬هاي چندگانه نسبت به اين باكتري شده است. باتوجه به ظهور روز افزون ايزوله¬هاي مقاوم به آنتي¬بيوتيك¬ها، اطلاع از آخرين وضعيت الگوي باكتريايي سودوموناس آئروژينوزا و وضعيت حساسيت آنتي¬بيوتيكي اين ايزوله به ساير عوامل آنتي¬بيوتيكي در دسترس مي¬تواند براي ارائه الگوهاي درماني موثر به پزشكان و هم¬چنين ارائه راهكارهاي پيشگيري و كنترل عفونت كمك نمايد. باتوجه به¬دلايل ذكر شده اين مطالعه بررسي فراوني و الگوي مقاومت آنتي¬بيوتيكي سويه¬هاي سودوموناس آئروژينوزاي جداشده از زخم سوختگي بيماران بستري در بيمارستان ولايت طي سال-هاي 97-98پرداخت.
روش اجرا: در اين مطالعه مقطعي روش نمونه¬گيري به¬صورت سرشماري بوده كه تمام موارد عفونت¬هاي ناشي از سودوموناس آئروژينوزا محل زخم بعد از جراحت سوختگي مراجعه¬كننده به بيمارستان ولايت شهر رشت در طي سال¬هاي 97 و 98 بررسي شد. نمونه بيماران با اطلاعات پرونده ناقص و نمونه مربوط به بيماران داراي گزارش كشت غيرخالص (رشد همزمان دو يا چند باكتري) از مطالعه خارج شد. نتايج الگوي حساسيت آنتي¬بيوتيكي ايزوله¬هاي ايجادكننده عفونت ناشي از محل زخم سوختگي نسب به آنتي¬بيوتيك¬هاي روتين استفاده¬شده در منطقه از نتايج آزمايشگاه استخراج و گزارش گرديد.
نتايج: در مجموع 213 بيمار در بازه زماني ذكر شده مورد بررسي قرار گرفتند. كه 164 نفر مرد و 49 نفر آن¬ها زن بودند و بيماران در رنج سني 1 تا 86 سال و ميانگين سني 4/19±2/40 سال بوند كه در اين ميان بيشترين درصد عفونت در سوختگي 26-50% بوده است. طبق نتايج به¬دست آمده بيش¬ترين مقاومت نسبت به سيپروفلوكساسين و مروپنم و ايميپنم بوده كه به¬ترتيب (3/%81، 3/%80 و 6/77%) مقاوم بودند و كم¬ترين مقاومت آنتي¬بيوتيكي و بيش¬ترين حساسيت مربوط به آنتي¬بيوتيك آميكاسين بوده است.
نتيجه¬گيري: نتيجه¬گيري نتايج به¬دست آمده در زمينه تعيين حساسيت آنتي بيوتيكي سودوموناس آئروژينوزاهاي جداشده از زخم سوختگي نشان مي¬دهد كه به¬سختي مي¬توان آنتي¬بيوتيكي را بدون دغدغه مقاومت به¬كار برد. بررسي انجام¬شده حاكي از آن است كه اگرچه بعضي از آنتي¬بيوتيك¬ها هنوز تاثير نسبتا خوبي بر سودوموناس آئروژينوزا دارند؛ ولي، برخي ديگر عملا از دايره كاربرد خارج¬شده و يا به زودي خارج خواهند شد. هرچند عمده¬ترين علت مقاومت دارويي را به وجود ژن¬هاي قابل انتقال نسبت داده¬اند؛ اما، نبايد از نظر دور داشت كه فشار انتخابي ناشي از استفاده گسترده از آنتي¬بيوتيك¬ها به گزينش باكتري¬هاي با مقاومت چند دارويي مي¬انجامد. بنابراين انتخاب آنتي¬بيوتيك مناسب براساس آنتي¬بيوگرام دقيق و به¬موقع، نقش مهمي در درمان و جلوگيري از گسترش مقاومت دارويي خواهد داشت. در اين راستا بهتر است كه در كنار توليد و به كارگيري داروهاي ضد ميكروبي جديد، تدابيري جدي در جهت استفاده منطقي¬تر از داروهاي ضدميكروبي و پيشگيري از عفونت¬ها، به خصوص عفونت¬هاي ناشي از سوختگي اتخاذ گردد
شماره ركورد
3721
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان