عنوان
ارزيابي كيفيت آموزش در هريك از بخشهاي باليني از ديدگاه دانشجويان سالهاي پنجم و ششم دندانپزشكي دانشكاه علوم پزشكي گيلان در سال 139
محل تحصيل
رشت
چكيده
دانشجويان يكي از بهترين و قابل اعتمادترين منابع جهت بررسي مشكلات آموزش باليني هستند و ارزيابي كيفيت آموزش از ديدگاه آنها درباره ساختار و محتواي آموزش مي تواند منبع مهمي براي تصميمگيران آموزشي به شمارآيد. لذا مطالعهي حاضر با هدف تعيين كيفيت آموزش در هر يك از بخش هاي باليني از ديدگاه دانشجويان سال هاي پنجم و ششم دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان درسال 1399 انجام گرفت.
مواد و روشها: در اين مطالعه مقطعي تحليلي 88 نفر از دانشجويان دندانپزشكي ترمهاي پنجم و ششم دانشكده دندانپزشكي دانشگاه گيلان از طريق سرشماري انتخاب و مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه دوبخشي شامل اطلاعات دموگرافيك (سن، جنس، وضعيت تاهل، ترم تحصيلي، معدل ترم قبل) و پرسشنامهي محققساخت كيفيت آموزش در بخش هاي باليني (مومني دانايي و همكاران) شامل 23 گويه بود در چهار حيطه دانش و عملكرد اساتيد، رفتار اعضاي هيئت علمي و پرسنل، امكانات باليني و رضايت كلي دانشجويان بود. روايي و پايايي پرسشنامه مورد بررسي قرارگرفت. اطلاعات وارد نرم افزار 24 SPSS گرديد. در تجزيه و تحليل آماري از آمار توصيفي و آمار استنباطي (آزمون هاي t-مستقل و آزمون هاي اندازه هاي تكراري و آزمون مقايسات جفتي بن فروني و آزمون همبستگي پيرسون و آزمون همبستگي اسپيرمن) استفاده به عمل آمد. سطح معناداري در تمام آزمونها 05/0p< در نظر گرفته شده است.
يافته ها: نتايج نشان داد ميانگين سني دانشجويان 36/1±59/24 ، 78نفر(6/88 درصد) مجرد و ميانگين معدل دانشجويان 19/1 ± 73/15 بودند. مقايسهي كيفيت آموزش از ديدگاه دانشجويان در هر يك از بخشهاي باليني نشان داد در حيطهي دانش و عملكرد اساتيد در بخش اطفال بالاترين و در بخش پروتزمتحرك كمترين نمره (001/0p<)، در حيطهي رفتار اساتيد و پرسنل در بخش اطفال بيشترين و در بخش اندو كمترين (001/0p<)، در حيطهي امكانات باليني در بخش اطفال بيشترين و در بخش پروتزمتحرك كمترين (001/0p<) و در حيطهي رضايت كلي در بخش اطفال بيشترين و در بخش پروتزمتحرك كمترين (001/0p<) نمره را به خود اختصاص دادند و اين اختلاف از نظر آماري معنيدار بود.
نتيجه¬ گيري: نتايج مطالعهي حاضر نياز به ارتقاء عملكرد اساتيد، بهبود امكانات باليني در بخشهاي آموزشي، بهبود رابطه اساتيد و پرسنل با دانشجويان و توجه به علل نارضايتي دانشجويان در بخشهاي تخصصي جهت بهبود وضعيت آموزش باليني را ضروري مي سازد.
شماره ركورد
3693
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان