عنوان
طراحي و بررسي خصوصيات فيزيكوشيميايي يك سيستم خود امولسيون شونده جامد به منظور دارورساني خوراكي تاموكسيفن سيترات
محل تحصيل
گيلان
چكيده
زمينه وهدف : تاموكسيفن يك آنتاگونيست گيرنده استروژن و انتخاب اول در درمان و پيشگيري از سرطان پستان است. اين دارو يك باز ضعيف با ساختار ليپوفيلي و حلاليت كم در آب است. تاموكسيفن تحت تأثير متابوليسم عبور اول قرار دارد و سوبستراي پروتئين هاي افلاكس است. بنابراين ، فراهمي زيستي خوراكي آن كم است و نياز به تلاشهايي براي بهبود جذب خوراكي آن وجود دارد. سيستم هاي دارويي خود امولسيون شونده (SEDDS) فرمولاسيون هاي مبتني بر ليپيد هستند كه از روغن ، سورفاكتانت ها و دارو تشكيل شده و در تماس با مايعات گوارشي امولسيون حاوي دارو را تشكيل ميدهد. SEDDS ها بيشتر به صورت مايع تهيه مي شوند كه مي تواند معايبي ايجاد كند. مطالعه حاضر با هدف طراحي و تهيه يك سيستم جامد خودامولسيون شونده براي تجويز خوراكي تاموكسيفن سيترات براي افزايش فراهمي زيستي خوراكي آن انجام شده است.
مواد و روش ها: حلاليت تاموكسيفن در حامل هاي مختلف تعيين شد. روغن ها ، سورفاكتانت ها و كوسورفاكتانت هاي مختلف از نظر قابليت تشكيل امولسيون مورد آزمايش قرار گرفتند. نمودارهاي سه فازي به منظور تعيين تركيب بهينه روغن ، سورفاكتانت و كوسورفاكتانت براي كشف فرمولاسيون خود امولسيون كننده مناسب ترسيم شد. فرمولاسيون انتخاب شده با دو روش اسپري دراي و جذب سطحي روي حامل تبديل به فرم جامد شدند. فرمولاسيون آماده شده از نظر اندازه ذرات ، نقطه ابر ، خواص فلو پودرها و انتشار دارو مورد مطالعه قرار گرفت.
نتايج: در بين روغنهاي مورد مطالعه ، كاپريول 90 بالاترين حلاليت و وسيعترين منطقه تشكيل امولسيون را در نمودار سه فازي نشان داد. فرمولاسيون بهينه SEDDS با كمك ترسيم نمودارهاي فاز سه تايي تعيين شده و از كاپريول 90 ، توئين 80 ، PEG 400 (نسبت وزني 50:25:25) تشكيل شده است. جامد سازي SEDDS با دو روش مختلف صورت گرفت . فرمولاسيون F1 با روش اسپري دراي تبديل به جامد شده است. همچنين حداكثر ظرفيت جامدسازي براي انتخاب حامل جامد مناسب اندازه گيري شده و اويسل 102 براي تهيه فرمولاسيون F2 توسط جذب به حامل ها انتخاب شد. توزيع اندازه ذرات فرمولاسيون F1 برابر (148.7nm ± 16.1) وبراي F2 برابر(103.7nm ± 9.4) به دست آمد. بازده به دام انداختن دارو براي فرمولاسيون F1 27/73درصد و براي فرمولاسيون F2 26/58درصد اندازه گيري گرديد. اين مقادير نشان مي دهد كه علي رغم اندازه كوچكتر و همچنين يكنواختي بيشتر اندازه ذرات در فرمولاسيون F2 ، درصد بالاتري از بازده به دام انداختن دارو در F1 مشاهده مي شود. شاخص Carr به عنوان نشانه اي از جريان پذيري خوب پودرهاي تهيه شده در نظر گرفته مي شود و ارزيابي آن خواص بهتري را براي فرمولاسيون F1 نشان مي دهد.همچنين رهش دارو ارزيابي گرديد و از فرمولاسيون F1 در مدت 30 دقيقه 41/32 درصد دارو آزاد شد و سپس آزادسازي دارو در 12 ساعت آينده به 47/13 درصد رسيد در حاليكه فرمولاسيون F2 90/77درصد كل دارو را در طي 12 ساعت آزاد كرد. كينتيك رهش دارو از فرمولاسيون مورد ارزيابي و گزارش شد.
شماره ركورد
3652
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان