بررسي ارتباط بين ميزان تنگي كانال مهره اي وتغييرات قطر طناب نخاعي باميزان بهبود علائم نورولوژيك در بيماران داراي آسيب حاد ستون فقرات توراكولومبار

رشت

چكيده: مقدمه: تعيين ارتباط يافته هاي راديولوژيكي و علائم بيماران مبتلا به آسيب حاد نخاعي بسيار بحث برانگيز ميباشد. ناحيه توراكولومبار شايع ترين محل آسيب ستون مهرهها مي باشد از اين رودر اين پژوهش بر آنيم تا به بررسي ارتباط اندازه گيري هاي پاراكلينيك شامل ميزان تنگي كانال نخاعي، فشردگي نخاع و تورم آن در بررسي MRI و CTScan با پيش بيني بهبود وضعيت نورولوژيك در بيماران با آسيب حاد توراكولومبار بپردازيم. مواد و روشها: در اين مطالعه كه به صورت همگروهي گذشته نگر انجام شد بيماران با آسيب حاد ناحيه ي توراكولومبار، مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا در سال هاي 1396 تا 1398 كه تحت عمل جراحي ، حداكثر 48 ساعت پس از بروز حادثه،ستون فقرات قرار گرفته بودند، با يا بدون علائم آسيب نخاعي، مورد مطالعه قرار گرفتند. تقسيم بندي بيماران براساس معاينات نورولوژيكي به روش مقياس بندي آسيب هاي (AIS) انجمن ضايعات نخاعي امريكا (ASIA) و يافته هاي حاصل از روش هاي تصوير برداري سي تي اسكن و MRI انجام شد. بررسي نورولوژيكي اوليه در 48 ساعت ابتدايي و ثانويه در فاصله ي زماني حداقل 6 ماه پس از ترخيص و به طور سرپايي با مراجعه بيماران به كلينيك نوروسرجري انجام شد. پس از جمع آوري داده ها وارد نرم افزارSPSS 21 شده و بر اساس شاخص هاي آماري مورد تحليل قرار گرفتند. سطح معني داري آزمون ها به صورت 05/0 > P در نظر گرفته شد. نتايج: 35 بيمار با آسيب حاد نخاع توراكولومبار مورد لررسي قرار گرفتند. ميزان فشردگي كانال نخاعي، فشردگي طناب نخاعي ، تورم طناب عصبي ، طول ناحيه ي آسيب و اسكور درجه شكستگي به ترتيب معادل 16/59 ± 98/31، 34/17 ± 17/31، 70/16 ± 76/28، 1 /13 ± 5/31 و9/1 ± 1/4 در بيماران بود. 24 بيمار (6/68 %) در پيگيري 6 ماهه اصلاح وضعيت بهبود نورولوژيك را نشان دادند كه در اين بيماران ميزان تنگي كانال نخاعي (001/0> P) و فشردگي (001/0>P) و تورم طناب عصبي (001/0 >P) و هم چنين طول آسيب (014/0 =P) و درجه ي شكستگي (012/0=P) از مقادير كمتري در مقايسه با بيماران بدون اصلاح برخوردار بود. در بررسي ROC جهت پيش بيني اصلاح بهبودي سطح زير منحني در پارامتر هاي تنگي كانال نخاعي و فشردگي كانال معادل 911/0، تورم طناب عصبي 886/0 ، طول آسيب 784/0 و درجه ي شكستگي 778/0 بود كه براي تمامي اين پارامتر ها از نظر آماري معنادار بود. نقاط برش بهينه به ترتيب 53/36 % ، 87/45 % ، 50/29 % ، 85/28 % و 3.5 براي ميزان تنگي كانال نخاعي، فشردگي و تورم طناب عصبي، طول ناحيه ي آسيب و درجه ي شكستگي بود. نتيجهگيري: ميزان تنگي كانال نخاعي، فشردگي و تورم نخاع و طول ناحيه ي آسيب در بدو مراجعه نقش مهمي را در پيش بيني بهبود وضعيت نورولوژيك بيماران با آسيب حاد توراكولومبار ايفا مي كنند. كليد واژهها: آسيب حاد نخاع، توراكولومبار، تنگي كانال نخاعي، فشردگي نخاع، تورم نخاعي

3651

علوم پزشكي گيلان