عنوان
بررسي شيوع استفاده از نخ دندان در افراد داراي پريودنتيت مزمن، مراجعه كننده به كلينيك دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال‌هاي 97-98
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه و هدف: ارتقاء بهداشت دهان و دندان به عنوان يكي از اصول مهم حفظ سلامت دهان و دندان به شمار مي‌رود. مطالعات مختلف نشان داده اند كه سلامت دهان و دندان با ابتلا به بيماري سيستميك ارتباط دارد. در مورد شيوع استفاده از نخ دندان و ريسك فاكتورهاي پريودنتيت مزمن در ايران هيچ مطالعه‌اي انجام نشده است. با توجه به اينكه بسياري از افراد مبتلا به پريودنتيت مزمن در مورد اهميت استفاده از نخ دندان و رعايت بهداشت دهان اطلاع ندارند، بنابراين هدف از اين مطالعه بررسي شيوع استفاده از نخ دندان در افراد داراي پريودنتيت مزمن، مراجعه كننده به كلينيك دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال‌هاي 97-98 بود.
مواد و روش¬ها: در اين مطالعه تمام افرادي كه جهت ارزيابي و معاينه پريودنتال به كلينيك دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال‌هاي 97-98 مراجعه كرده بودند، بر حسب معيارهاي ورود و خروج از مطالعه مورد مطالعه قرار گرفتند. نرم افزار مورد استفاده SPSS ورژن 24 بود. سطح معناداري در تمام آزمونها 05/0 در نظر گرفته شد.
يافته¬ها: طبق دادههاي موجود مشخص شده است كه 108 نفر (5/50 درصد) افراد شركت كننده در پژوهش زن و باقي افراد مرد بودهاند. بيشتر افراد مورد بررسي در گروه سني 49-30 (8/59 درصد) بودند. 186 نفر (9/86 درصد) متاهل و باقي افراد مجرد بودند. بيشتر افراد مورد بررسي زير ديپلم(9/50 درصد) بودند. بيشتر افراد مورد بررسي در آمد كمتر از 850/1 ميليون تومان (57 درصد) داشتند. بيشتر افراد مورد بررسي كمتر از يكسال گذشته (3/38 درصد) مراجعه كرده بودند. براساس نتايج به دست آمده بين تحصيلات با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود داشت (001/0>p). با افزايش تحصيلات شدت بيماري كاهش مي‌يابد. بين جنسيت با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود نداشت (551/0=p). بين تاهل با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود داشت (024/0=p). شدت بيماري در افراد متاهل بالاتر بود. بين مسواك زدن با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود داشت (042/0=p). شدت بيماري در افرادي كه در طول هفته كمتر مسواك مي‌زدند بالاتر بود. بين استفاده از ساير لوازم بهداشت دهان با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود نداشت (377/0=p). بين استفاده از دهانشويه با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود نداشت (970/0=p). بين درآمد با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود داشت (028/0=p). شدت بيماري در افرادي كه درآمد پاييني داشتند بالاتر بود. براساس نتايج به دست آمده بين مراجعه به دندان پزشك با شدت بيماري ارتباط معناداري وجود نداشت (376/0=p).
نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه ي حال حاضر نشان مي دهد كه شيوع استفاده از نخ دندان در مردان و زنان و گروه هاي سني مختلف يكسان مي باشد اما در افراد مبتلا به پريودنتيت مزمن شديد، مبتلايان به ديابت و افراد با سطح درآمد پايين، كمتر از ساير افراد مورد مطالعه مي باشد، كه توصيه مي شود كه برنامه ريزي هاي لازم جهت آموزش و تشويق اين افراد به استفاده از نخ دندان مد نظر قرار گيرد.
شماره ركورد
3642
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان