بررسي اپيدميولوژيك نكروليز توكسيك پوستي دربيماران بستري در مركز سوختگي ولايت رشت، از فروردين سال 1389 تا فروردين 1399

رشت

مقدمه: بيماري نكروليز توكسيك اپيدرمال (TEN)، از واكنش¬هاي ازدياد حساسيت مي¬باشد كه علي¬رغم شيوع كم، مرگ و مير فراواني داشته و عوارض فراواني برجا مي¬گذارد. اين واكنش ازدياد حساسيت كه اغلب به دنبال مصرف داروهايي مانند ضدتشنج¬ها و آنتي بيوتيك¬ها ايجاد مي¬شود، از نظر اپيدميولوژيك به حد كفايت بررسي نشده است، از اين رو اين مطالعه، به بررسي الگو اپيدميولوژيك بيماري نكروليز توكسيك اپيدرمال در استان گيلان مي¬پردازد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه، اطلاعات 51 بيمار مبتلا به بيماري TEN كه از فروردين ماه سال 1389 لغايت فروردين ماه سال 1399در مركز سوختگي ولايت استان گيلان بستري شده بودند، براساس چك ليست جمع¬آوري شد. همچنين اطلاعاتي درمورد سطح درگيري پوست، تظاهرات غيرپوستي، عوامل مرتبط با مرگ و مير و معيار SCORTEN نيز بررسي شدند. نتايج: از 51 بيمار بررسي شده، %8/60 خانم بودند. متوسظ سن بيماران، 39 سال بود. تمام بيماران به دنبال واكنش دارويي دچار TEN شدند. شايع¬ترين داروها، آنتي¬بيوتيك¬ها، ضدالتهابي¬هاي غيراستروئيدي و ضدصرع¬ها بودند. متوسط تعداد روز بستري در بيمارستان، 9 روز بود. ميزان كلي مرگ و مير، %7/15 بود. درگيري تنفسي بيماران TENبا ميزان بالاتر مرگ و مير مرتبط بود. متوسط TBSA، %65 بود. درمان با دوز بالاي IVIG و گرفت غشاي آمنيون در بيماران TEN با مرگ و مير كمتري در ارتباط است. نتيجه¬گيري: TEN يك واكنش ازدياي حساسيت نادر تحديدكننده¬ي حيات به برخي داروهاست كه شناسايي الگوي اپيدميولوژيك آن، مي¬تواند باعث شناخت گروه¬هاي در معرض خطر و داروهاي پرخطر بشود. در اين مطالعه، ما نتيجه گرفتيم كه دوز بالاي IVIG در 48 ساعت ابتداي شروع علايم در همراهي با گرفت غشاي آمنيون، مي¬تواند باعث بهبود پروگنوز بيماران TEN بشود. كليدواژه¬ها: سوختگي، نكروليز توكسيك اپيدرمال، اپيدميولوژي

3631

علوم پزشكي گيلان