بررسي ميزان بروز انواع بدخيمي و عوامل مرتبط با آن در دريافت كنندگان پيوند كليه مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت طي سال¬هاي 1377 لغايت 1397

رشت

چكيده مقدمه: پيوند كليه به¬عنوان درمان انتخابي بيماران مبتلا به ESRD درنظر گرفته مي¬شود. علل اصلي مرگ و مير در ميان دريافت¬كنندگان پيوند كليه از شكست زودهنگام ايمونولوژيك و غيرايمونولوژيك پيوند به بيماري¬هاي قلبي- عروقي و بدخيمي تغيير كرده است. در اين مطالعه ميزان بدخيمي و عوامل مرتبط با آن را در بيماران پيوند كليه در بيمارستان رازي رشت طي يك دوره 20 ساله ارزيابي نموديم. مواد و روش¬ها: اين مطالعه مقطعي گذشته¬نگر بر روي 549 گيرنده پيوند كليه بين سال¬هاي 1377 و 1397 انجام شد. فاكتورهاي مربوط به بيمار، پيوند، داروها و گزارشات آسيب¬شناسي در چك ليست ثبت گرديد. از آزمون¬هاي آماري Chi-square ،t-test و Logistic Regression براي بررسي تاثير متغيرها استفاده شد. ميزان بروز شخص– سال بدخيمي با استفاده از جداول بقاء و آناليز كاپلان ماير محاسبه گرديد. نتايج: 43 نفر از گيرندگان (8/7%) بدخيمي داشتند. شايع¬ترين محل بدخيمي پوست (5/35%) بود. سرطان پوست غير ملانومايي (NMSC) شايع¬ترين سرطان (6/32 درصد) بوده و پس از آن ساركوم كاپوسي (9/20 درصد) قرار داشت. نسبت بروز استاندارد شده (SIR) بدخيمي¬هاي پس از پيوند در گيرندگان پيوند كليه 9/26 برابر بدخيمي در استان گيلان و 7/21 برابر بدخيمي در ايران بود. در اين مطالعه ، ميزان بروز سرطان 792 نفر در هر 100000 نفر در سال است. در اين پژوهش مشخص گرديد سن بالاترگيرنده در زمان پيوند كليه و بقاء طولاني تر پس از پيوند نقش مداخله¬گر و افزاينده در بروز بدخيمي پس از پيوند دارند. نتيجه¬گيري: شايع¬ترين بدخيمي در اين افراد سرطان پوست غير ملانومايي و ساركوم كاپوسي بود. طبق اطلاعات به دست آمده در اين مطالعه، معاينات منظم دوره اي گيرندگان پيوند كليه براي تشخيص زود هنگام بدخيمي حائز اهميت است.

3607

علوم پزشكي گيلان