مقايسه ي اثر دو روش نحوه تميز كردن روكش و تغييرات سطحي اباتمنت بر نيروي گير روكش تك واحدي زيركونيا ايمپلنتي در روند سمان كردن مجدد

رشت

مقدمه: با نظر به اين كه توجه روزافزوني به درمان هاي متكي بر ايمپلنت وجود دارد و زيبايي خواسته بيماران و دندانپزشكان است روكش هاي تمام سراميكي سمان شونده در اين روند بيشتر مورد توجه قرار ميگيرند يكي از عوامل موفقيت ايمپلنت هاي با روكش سمان شونده ميزان گير روكش است و در صورت كافي نبودن گير، اين مساله موجب نارضايتي بيمار و دندانپزشك خواهد شد مساله جدا شدن روكش هاي سمان شونده كه با سمان هاي موقت سمان ميشوند مشكل شايعي است و در مطالعات اخير اجتماع نظري در ارتباط با راهكارهاي تميز كردن روكش و افزايش خشونت سطحي به جهت افزايش ميزان گير روكش هاي زيركونيايي وجود ندارد هدف مطالعه: در اين مطالعه با هدف افزايش گير روكش هاي زيركونايي ايمپلنتي در روند سمان كردن مجدد، دو روش تميز كردن و دو روش افزايش خشونت سطحي با استفاده از دو سمان موقت باهم مقايسه شدند روش اجرا: در اين مطالعه تجربي تعداد 80 اباتمنت و آنالوگ ايمپلنت پيش ساخته يك قطعه اي در بلوك هاي آكريلي به صورت عمودي و با كمك سورويور مانت شدند پس از اسكن كردن نمونه ها روكش هاي زيركونيايي مونوليتيك با كمك CAD/CAM ساخته شدند نمونه ها در دو گروه تقسيم شدند) n=40 ( گروه T با سمان Tempbond و گروه D با سمان Dycal سمان شدند و تو سط دستگاه يونيورسال تست Tensile انجام شد تمام نمونه هاي هرگروه بر اساس نحوه تميز كردن روكش به دوگروه U )روش اولترا سونيك( و A )روش ا سيدفسفريك( تقسيم شدند (n=20) نمونه هاي هر يك از اين گروه ها نيز براساس روش افزايش خشونت سطحي به گروه S )سندبلاست كردن روكش( و G )شتيار روي اباتمنت( تقستيم شدند ) n=10 ( تمام نمونه ها مجددا با سمان مربوطه سمان شدند و دوباره در دستگاه يونيورسال براي تست Tensile قرار گرفتند جهت تحليل داده هاي پژوهش، با توجه به برقراري فرضهاي مربوطه از آزمون هاي t -مستقل ) Independent t-test ( و آناليز واريانس ) ANOVA ( و براي مقايسات جفتي در اين آزمون از آزمون توكي ) Tukey ( و همچنين جهت بررسي اثر همزمان عوامل مورد بررسي از تحليل واريانس سه رفه ) Three-way ANOVA model ( استفاده به عمل آمد سطح معني داري با ) 05 / 0 > P ( مشخص شد نتايج: در سمان كردن اوليه به طور معناداري سمان dycal از سمان tempbond گير بيشتري فراهم كرد و در روند سمان كردن مجدد بيشترين ميزان گير در گروه dycal*acid*groove ديده شد و كمترين ميزان گير در گروه tempbond*ultrasonic*sandblast ديده شد ) 001 / 0 > P ) نتيجه گيري: ا ستفاده از سمان dycal نسبت به tempbond ، روش تميزكردن با اسيد فسفريك نسبت به اولتراسونيك و روش ايجاد شيار در مقايسه با سندبلاست ميزان گير بيشتري در سمان كردن مجدد فراهم ميكند

3596

علوم پزشكي گيلان