بررسي فراواني سندرم متابوليك در بيماران مبتلا به اختلال وسواسي-چبري مراجعه كننده به كلينيك هاي سرپايي در سال 1399

رشت

مقدمه: سندرم متابوليك مجموعه اي از ريسك فاكتور ها است كه فرد را مستعد ابتلا به بيماري هاي قلبي و عروقي و ديابت مي كند. با وجود اينكه بيماران مبتلا به اختلال وسواس-جبري (OCD) به دلايل مختلف از جمله سبك زندگي ناسالم و درمان دارويي در خطر ابتلا به سندرم متابوليك هستند، تا كنون مطالعه اي بر روي اين بيماران در ايران انجام نشده است. هدف ما بررسي فراواني سندرم متابوليك در نمونه اي از بيماران OCD در رشت بود. روش اجرا: در يك مطالعه مقطعي سندرم متابوليك و شاخص هاي آن در بين 107 بيمار سرپايي مبتلا بهOCD مورد بررسي قرار گرفت. سندرم متابوليك بر اساس معيار هاي NCEP ATP III سنجيده شد. يافته ها: فراواني سندرم متابوليك 39.2% بود. شاخص هاي چاقي شكمي با 68.2%، كلسترول HDL پايين با 50.5% و تري گليسيريد بالا با 47.7% بالاترين فراواني را داشتند. يافته هاي آماري ارتباط معني دار سندرم متابوليك را با سن(P=0.04)، تحصيلات(P=0.016)، وضعيت تاهل(P<0.0001) و شاخص توده بدني(P<0.0001) نشان دادند. نتايج رگرسيون لوجستيك نشان داد كه ارتباط معني داري بين سندرم متابوليك با طول مدت درمان(P=0.997) و يا بهبود نمره يل براون (YBOCS) در طي درمان (P=0.504) وجود نداشت. نتيجه گيري: سندرم متابوليك به صورت يافته اي مشترك در بسياري از بيماران ايراني مبتلا به OCD ديده مي شود. بهتر است اين بيماران از نظر وضعيت متابوليك با دقت مورد پايش قرار گيرند. كليدواژه ها: اختلال وسواس-جبري، سندرم متابوليك، چاقي

3592

علوم پزشكي گيلان