بررسي سطح فعاليت بدني، علائم اضطراب و افسردگي در كارورزان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 99

رشت

مقدمه: دوره ي كارورزي پزشكي به علت مشغله هاي فراوان و كشيك هاي متعدد كارورز را در معرض انواع استرسور قرار داده كه مي تواند باعث بروز علائم افسردگي واضطراب در طي اين دوره شود. افسردگي و اضطراب از جمله اختلات رواني شايع به ويژه در كارورزان پزشكي هستند كه مي توانند بر روي عملكرد اجتماعي، شغلي و تحصيلي آن ها اثرات منفي بگذارند. اين پژوهش با هدف بررسي سطح فعاليت بدني، علايم اضطراب و افسردگي در كارورزان پزشكي در سال تحصيلي 99-1398 انجام شد. مواد و روش¬ها: اين پژوهش از نوع تحليلي مقطعي بود، كه بر روي 140 كارورز پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال تحصيلي 99-1398 انجام گرفت. افراد مورد مطالعه به شيوه نمونه گيري در دسترس از ميان تمام كارورزان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه فعاليت بدني بك و پرسشنامه اضطراب، افسردگي و استرس (DASS-21) استفاده شد. پس از جمع آوري داده ها اطلاعات وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 شدند. براي آمار توصيفي از جدول فراواني و نمودار ها استفاده شد و براي استنباط آماري، در داده هاي كمي، ابتدا نرماليته با استفاده از آمون كولموگروف اسميرنوف و شاپيرو ويلك بررسي شد، در صورت نرمال بودن از آناليز واريانس و آزمون تي استيودنت و در صورت غير نرمال بودن از معادل ناپارامتريك آن، كروسكال واليس و من ويتني استفاده شد. نتايج: از تعداد 140 كارورز در مطالعه ي حاضر 68 نفر (6/48 درصد) پسر و 72 نفر (4/51 درصد) دختر بودند . ميانگين سني افراد 94/0± 61/25 سال بود. نتايج نشان داد كه 47 نفر (6/33 درصد) از دانشجويان طبق پرسشنامه اضطراب، افسردگي و استرس مشكلي نداشتند و 93 نفر (4/66 درصد) از درجات مختلف افسردگي رنج مي بردند، از جمله 26 نفر (6/18 درصد) با افسردگي خفيف، 48 نفر (3/34 درصد) با افسردگي متوسط و 19 نفر (6/13 درصد) با افسردگي شديد بودند. همچنين در اين مطالعه، 68 نفر (6/48 درصد) از دانشجويان طبق پرسشنامه اضطراب، افسردگي و استرس مشكلي نداشتند و 72 نفر (4/51 درصد) از درجات مختلف اضطراب رنج مي بردند ، از جمله 20 نفر (3/14 درصد) با اضطراب خفيف، 28 نفر (20 درصد) با اضطراب متوسط، 11 نفر (9/7 درصد) با اضطراب شديد و 13 نفر (3/9 درصد) با اضطراب بسيار شديد بودند. رابطه بين نمره اضطراب و افسردگي با فعاليت بدني با آزمون كروسكال واليس معني دار بود) P<0.00001، P = 0.0001). نتيجه¬گيري: به علت شيوع بالاي افسردگي و اضطراب در كارورزان پزشكي، پيشنهاد مي شود برنامه هايي در جهت ارتقاي سلامت روان و فعاليت فيزيكي آنها با ايجاد بستر هاي مناسب در كنار تحصيل ايجاد شود.

3574

علوم پزشكي گيلان