• عنوان

    بررسي اثر فيبرين غني از پلاكت پيشرفته و ژل رزوواستاتين در بهبود ساكت دندان كشيده شده

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    بيان مساله و هدف: به دنبال كشيدن دندان تحليل ريج در دو بعد عمودي و افقي اتفاق مي‌افتد و حجم استخوان را براي ساپورت ايمپلنت كاهش مي‌دهد. گروه دارويي استاتين‌ها امروزه جهت تسريع در استخوان سازي و كوتاه‌كردن زمان براي دريافت ايمپلنت مورد توجه قرار گرفته‌اند. A-PRF+ از نسل دوم فرآورده‌هاي خوني است كه ميزان بيشتري از فاكتور رشدي اندوتليال عروقي را تا 10 روز آزاد نموده كه نقش مهمي در ترميم زخم‌ و بازسازي بافتي با ترويج شكل‌گيري عروق جديد دارد. اين مطالعه براي ارزيابي اثر A-PRF+، Rosuvastatin و A-PRF+/ Rosuvastatin در حفظ ساكت دندان كشيده شده طراحي شد. روش كار: در اين مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي كنترل شده موازي دو سو كور به بررسي بهبود ساكت 36 دندان پره مولر كشيده شده در 4 گروه پرداختيم. گروه A به عنوان گروه كنترل بهبود خود به خود ساكت و گروه‌هاي B، C و D به ترتيب A-PRF+، Rosuvastatin و A-PRF+/ Rosuvastatin دريافت كردند. بعد از ده روز بخيه كشيده شد و براساس شاخص Landry (modifed Index of Landry, Turnbull and Howley ) بهبود بافت نرم ارزيابي گشت. ميزان پر شدن ساكت توسط راديوگرافي پري‌آپيكال موازي در ابتدا(base)، 4 و 12 هفته بعد بررسي و مقايسه شد. پارامترهاي كلينيكي شامل تغيير عرض باكولينگوالي و ارتفاع در هنگام كشيدن دندان با سه ماه بعد در زمان قرار دادن ايمپلنت مقايسه گشت . در هنگام ايمپلنت‌گذاري با استفاده از ترفاين نمونه استخواني گرفته شد و جهت بررسي ميزان استخوان زنده به آزمايشگاه پاتوبيولوژي نمونه ارسال شد. براي توصيف داده‌هاي كيفي از فراواني و درصد و براي داده‌هاي كمي از ميانگين و انحراف معيار استفاده شد، نرم افزار مورد استفاده spss ورژن 16 بوده است. سطح معناداري در تمام آزمون‌ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: در اين مطالعه 36 فرد در 4 گروه 9 نفره مورد بررسي قرار گرفتند. روند كاهشي درد در زمان‌هاي6، 24 و 48 ساعت بعد از جراحي كشيدن دندان در سه گروه‌ كنترل، A-PRF+ و Mix مشاهده شد، اما در گروه رزوواستاتين افزايشي بود. ميانگين مصرف داروي ضد درد در گروه رزوواستاتين بالاتر از ساير گروه‌ها بود. در رابطه با بهبود بافت نرم بعد از 10 روز ميانگين ايندكس Landry بين A-PRF+ با گروه كنترل (022/0=P) و RSV (010/0=P) تفاوت معنادار بود به طوريكه در گروه A-PRF+ بالاتر بوده است. تفاوت معناداري در روند تغييرات آناليز فركتال راديوگرافي بعد يك و سه ماه بين گروه ژل رزوواستاتين با +APRF (003/0=P) و گروه MIX (031/0=P) مشاهده شد به طوريكه در گروه رزوواستاتين به طور معناداري كمتر از آن‌ها بود. همچنين در بررسي استخوان زنده تفاوت معناداري بين A-PRF+ با كنترل (049/0=P) و ژل (006/0=P) و همچنين بين MIX با ژل (025/0=P) مشاهده شد به طوريكه در گروه +APRF و MIX بيشتر بود. نتيجه گيري: استفاده از A-PRF+ باعث برتري باليني در ترميم زخم، كاهش درد بعد از كشيدن دندان، تغييرات بافت سخت كمتر و تشكيل استخوان زنده بيشتري شد. در حالي‌كه استفاده از رزوواستاتين به تنهايي درد را افزايش داده و موجب تسريع بهبود بافت نرم و سخت نشده است. در گروه تركيبي اگر چه نتايج بهتر از گروه كنترل بوده، اما همچنان درمان با A-PRF+ به عنوان درمان برتر مطرح است. كليدواژگان: فيبرين غني از پلاكت پيشرفته، رزوواستاتين و حفظ ساكت دندان
  • شماره ركورد
    3569
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان