بررسي ميزان شيوع نشانگان فرسودگي شغلي و فاكتورهاي همراه( عوامل مرتبط) در كارورزان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1398

رشت

مقدمه: فرسودگي شغلي در دانشجويان پزشكي به علت استرس و شيفتهاي شبانه كه انجام ميدهند بحث برانگيز و نگران كننده است و شناسايي شيوع و فاكتورهاي موثر بر آن امري ضروري است. بنابراين هدف از اين مطالعه بررسي ميزان شيوع نشانگان فرسودگي شغلي و فاكتورهاي همراه( عوامل مرتبط) در كارورزان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان ميباشد. مواد و روش: اين مطالعه بر روي 170 دانشجوي پزشكي كه حداقل 6 ماه از دوره ي كارورزي خود را گذرانده اند انجام گرفت. پس از اخذ رضايت از افراد پرسشنامه ي 22 سوالي فرسودگي شغلي ماسلاش كه فرسودگي شغلي را در سه بعد خستگي عاطفي، شخصيت زدايي و عدم موفقيت فردي مي سنجد،در اختيارشان قرار گرفت ، فرسودگي شغلي بر اساس فرسودگي شغلي ماسلاش ثبت شد. آزمونهاي كاي اسكوير و T Test جهت مقايسه داده ها استفاده شد. يافته ها: در پرسشنامه فرسودگي شغلي 1.8 % از كارورزان رشته پزشكي مورد تحقيق داراي وضعيت فرسودگي بسيار خفيف بودند و 4/49 % موارد داراي فرسودگي خفيف و 8/48 % موارد داراي فرسودگي متوسط بودند و مواردي از وجود فرسودگي شديد ديده نشد. همچنين مشخص شد سن پايين تر از 25 سال(p=0/033) و عدم علاقه به رشته ي پزشكي (p=0/0001) سبب افزايش فرسودگي شغلي مي شود. بر اساس امتيازات كسب شده در خرده مقياس "خستگي عاطفي" 1/24 % از كارورزان رشته پزشكي مورد تحقيق داراي وضعيت شديد 1/44 % موارد داراي شدت متوسط و 8/31 % موارد داراي شدت خفيف خستگي عاطفي بودند.جنس دختر(p=0/038) ، سن كمتر از 25 سال (p=0/001) و عدم علاقه به رشته ي پزشكي (p=0/0001) سبب افزايش نمره ي خرده مقياس خستگي عاطفي مي شود. بر اساس امتيازات كسب شده در خرده مقياس " شخصيت زدائي " 8/41 % از كارورزان رشته پزشكي مورد تحقيق داراي وضعيت شديد ، 8/28 % موارد داراي شدت متوسط و 4/29 % موارد داراي شدت خفيف شخصيت زدائي بودند.مجرد بودن(p=0/037) و عدم علاقه به رشته ي پزشكي(p=0/0003) سبب افزايش نمره ي خرده مقياس شخصيت زدايي مي شود. بر اساس امتيازات كسب شده در خرده مقياس " فقدان موفقيت فردي " 6/0 % از كارورزان رشته پزشكي مورد تحقيق داراي وضعيت شديد، 8/1 % موارد داراي شدت متوسط و 6/97 % موارد داراي شدت خفيف فقدان موفقيت فردي بودند.جنس دختر(p=0/033) ، متاهل بودن (0/04) ، فعاليت در ثلث سوم كارورزي(p=0/046) و عدم علاقه به رشته ي پزشكي(p=0/0001) سبب افزايش احساس عدم موفيت فردي ميشود. نتيجه گيري: مطالعه ما نشان داد كه ميانگين نمره فرسودگي شغلي در دانشجويان پزشكي بالا ميباشد و سن پايينتر و عدم علاقه به رشته پزشكي سبب افزايش فرسودگي شغلي ميشود.در خرده مقياس "خستگي عاطفي"بيشترين فراواني مربوط به شدت متوسط خستگي عاطفي مي باشد.در خرده مقياس " شخصيت زدائي "بيشترين فراواني مربوط به درجه ي شديد مي باشد كه نشان دهنده ي وضعيت نامساعد كارورزان در زمينه ي خرده مقياس شخصيت زدايي مي باشد . در خرده مقياس " فقدان موفقيت فردي " اغلب موارد داراي شدت خفيف فقدان موفقيت فردي بودند. كه نشان دهنده ي وضعيت مساعد كارورزان در زمينه احساس موفقيت فردي مي باشد. كلمات كليدي: فرسودگي، پزشكي، دانشجو

3563

علوم پزشكي گيلان