بررسي عوامل پيشگويي كننده رفتار فعاليت بدني، بر اساس نظريه شناختي اجتماعي در معلمان زن مدارس شهرستان رشت در سال 99 - 1398

دانشكده بهداشت رشت

مقدمه: كم تحركي در زنان ايراني بسيار بالاتر از مردان ايراني است. از آنجاييكه معلمان درمعرض آسيب هاي شغلي هستند، توجه به فعاليت بدني در معلمان، بسيار مهم و ارتقاي آن ضروري است. نظريه شناختي-اجتماعي چارچوبي مفيد براي درك رفتار فعاليت بدني است. بنابراين، پژوهش حاضر با هدف تعيين عوامل پيشگويي كننده رفتار فعاليت بدني بر اساس نظريه شناختي اجتماعي در معلمان زن مدارس شهرستان رشت در سال 1398 انجام شد. موادوروش ها: مطالعه توصيفي تحليلي با طراحي مقطعي بر روي 612 نفرازمعلمان زن مدارس كليه مقاطع تحصيلي شهري و روستايي شهرستان رشت طي نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي، درسال تحصيلي 99-1398 انجام شد. ابزار جمع آوري اطلاعات مشتمل بر فرم اطلاعات جمعيت شناسي، پرسشنامه بين المللي فعاليت بدني( فرم كوتاه) وپرسشنامه روا و پاياي نظريه شناختي اجتماعي بود. جهت تحليل داده ها از آزمونهاي تي مستقل، آناليز واريانس، ضريب همبستگي اسپيرمن ورگرسيون خطي چند متغيره استفاده شد. يافته ها: ميانگين سني آزمودني ها 65/7 ±25/40 و ميانگين نمره فعاليت بدني افراد مورد مطالعه ( 2/816) 23/842 بود. 331 نفر (1/54 درصد) از معلمان، فعاليت بدني سبك (مت دقيقه/هفته 599-0) داشتند. سازه برنامه ريزي ورزشي (001/0P = و34/0 B=) و پس از آن سازه خودكارآمدي ( 003/0 = P و 14/0B= ) بيشترين قدرت پيشگويي كنندگي فعاليت بدني را داشتند كه به ترتيب 17% ‌و 12% واريانس فعاليت بدني را پيش بيني مي كردند. نتيجه گيري: برنامه ريزي ورزشي و خودكارآمدي از عوامل مهم درپيش بيني رفتارفعاليت بدني بودند كه از اين سازه ها درطراحي مداخلات، جهت ارتقاي فعاليت بدني درمعلمان شهرستان رشت مي توان بهره گرفت. كليد واژه ها: نظريه شناختي اجتماعي، فعاليت بدني، معلمان

3560

علوم پزشكي گيلان