طراحي وساخت بيوسنسور سلولي ارزيابي كننده سميت دترجنت باقي مانده در بافت هاي دسلولارشده

لنگرود

مقدمه: امروزه، پزشكي نوين به دنبال رويكردهايي درجهت جبران كمبود عضو پيوندي همچون استفاده از ريه دسلولار شده به منظور تهيه داربست جهت پيوند است. اين مطالعه با طراحي يك پروموتر القاء شونده توسط فاكتور NF-κB داراي جايگاه هاي اتصالي به توالي NF-κB و ژن گزارشگر seap به دنبال ارزيابي سميت بافت دسلولار شده با دترجنت SDS با استفاده از اندازه گيري آلكالين فسفاتاز مترشحه در محيط سلول هاي دست ورزي شده ميباشد. روش‌ها: طراحي سازه ژني القاء شونده با NF-κB و انتقال آن به سلول ها و انتخاب كلون هاي پايدار شده، تكثير كلون انتخابي و ارزيابي آن با LPS وSDS. تهيه برش هاي يك اندازه از ريه موش صحرايي نر توسط فروزن سكشن و تيمار آن ها با غلظت هاي مختلف SDS به جهت بررسي ترشح آلكالين فسفاتاز در محيط. نتايج: يافته ها نشان داد كه LPS و SDS موجب القاء مسير NF-κBو ژن گزارشگر Seap ميشوند. از بررسي فعاليت مسيرNF-κB و بيان ژن Seap در سلول هاي تحت تاثير استرس ايجاد شده با غلظت هاي مختلف SDS در زمان هاي متفاوت، با اندازه گيري ميزان ترشح آلكالين فسفاتاز مترشحه، مشخص شد كه با حضور دترجنت ميزان ترشح آلكالين فسفاتاز و Viability سلول ها ارتباط وجود دارد. نتيجه‌گيري: اين بيوسنسور سلولي قادر است استرس و شرايط توكسيك القاء شده بر اثر دترجنت موجود در بافت را ارزيابي كند. ازاين‌رو، استفاده از اين رويكرد براي ارزيابي بافت ريه دسلولار شده به عنوان داربست طبيعي زيست تخريب پذير براي نشاندن سلول هاي جديد پيشنهاد ميشود. كلمات كليدي: ، SDS، مسيرNF-κB، ژن Seap، آلكالين فسفاتاز ترشحي،293T HEK و HDF

3559

علوم پزشكي گيلان