مقايسه همبستگي نمره ي پرسشنامه عدم تائيد اجتماعي با پرسشنامه افسردگي در گروه فيبروميالژي و گروه بيماري هاي درد بدون فيبروميالژي با تعديل (adjustment) متغير هاي درد فيزيكي و شدت بيماري

رشت

مقدمه: سندرم فيبروميالژي يك بيماري مزمن ، پيچيده و چالش برانگيز است كه در خيلي از موارد مي تواند موجب ناتواني بيمار گردد با توجه به اينكه عدم تائيد اجتماعي علاوه بر اثرات منفي اي كه روي سلامت رواني بيمار دارد مي تواند روي سلامت جسماني و عملكرد اجتماعي وي نيز موثر باشد لذا هدف از اين مطالعه تعيين ارتباط و مقايسه ي ميزان عدم تائيد اجتماعي با درجات افسردگي در بين بيماران فيبروميالژي و بيماران درد بدون فيبروميالژي با تعديل متغير هاي درد فيزيكي و شدت بيماري مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه 207 بيمار مراجعه كننده به كلينيك آموزشي درماني رازي رشت (145 بيمار مبتلا به بيماري فيبروميالژي و 62 بيمار مبتلا به بيماري هاي درد بدون فيبروميالژي) از لحاظ شاخص هاي پرسشنامه عدم تائيد اجتماعي3*I و پرسشنامه افسردگي BDI مورد بررسي قرار گرفتند. براي سنجش ميزان درد از نمراتPain VAS و WPI و براي تعيين شدت بيماري از پرسشنامه RFIQ استفاده گرديد و آناليز داده هاي گردآوري شده با نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام گرديد. يافته ها: در اين مطالعه 207 بيمار كه همگي خانم بودند مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين و ميانه ي نمره افسردگي در همه ي حيطه ها در گروه بيماران فيبروميالژي از گروه بيماران درد بدون فيبروميالژي بيشتر بوده است به گونه اي كه براساس ميزان شدت افسردگي نيز در گروه بيماران فيبروميالژي درصد افسردگي شديد ، متوسط و خفيف نسبت به گروه بيماري هاي درد بدون فيبروميالژي به ترتيب 1/8 ،8/4 ، 6/2 برابر بوده است. پس از بررسي ضرايب رگرسيوني خطي نتيجه ي كلي اين بود كه در همه ي حيطه هاي پرسشنامه عدم تائيد اجتماعي بجز حيطه ي كادر درمان ، افسردگي به عنوان متغيير مرتبط با عدم تائيد اجتماعي در هر دو گروه مورد مطالعه بوده است ، اما ضريب ارتباطي رگرسيوني افسردگي با عدم تائيد اجتماعي در بيماران دردهاي مزمن بدون فيبروميالژي از لحاظ توصيفي بيشتر از اين ضريب در بيماران فيبروميالژي بوده است يعني افسردگي و عدم تائيد اجتماعي در بيماران فيبروميالژي همبستگي كمتري داشتند. نتايج جداول آزمون رگرسيون لجستيك نشان مي دهد 2 متغييري كه بيشترين قدرت پيش بيني كنندگي بيماري فيبروميالژي را دارند افسردگي كل و حيطه خانواده ي عدم تائيد اجتماعي در بعد ناديده گرفتن مي باشند و بعد از بررسي حيطه هاي افسردگي ، حيطه ي جسماني بيشترين ارتباط را با بيماري داشت. كه اين نتايج پس از تعديل(adjustment) متغيير هاي فردي-اجتماعي باز تكرار گرديده و معني دار بود. (001/0P= و 44/1or=). نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه در بيماران فيبروميالژي عدم تائيد اجتماعي مي تواند فاكتور مستقل تر ي باشد و قدرت پيش بيني كنندگي بالاتري را در بيماري فيبروميالژي نسبت به ديگر بيماري هاي درد مزمن دارد و توجه به عدم تائيد اجتماعي را در بيماران فيبروميالژي به خصوص در خانواده و همسر بيماران ضروري و بااهميت مي شمرد. كليد واژه:عدم تائيد اجتماعي، فيبروميالژي، افسردگي

3556

علوم پزشكي گيلان