عنوان
بررسي بار هزينه و بيماري ناشي از آسيب هاي ورزشي در شهرستان رشت
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: سال¬هاي از دست¬رفته زندگي سالم و همينطور تحميل بار مالي سنگين به بيمار و سيستم بهداشت و درمان از مهم¬ترين پيامدهاي صدمات ورزشي هستند. هدف از اين مطالعه ارزيابي هزينه و بار آسيب¬هاي ورزشي ناشي از عوامل خارجي در شهر رشت است.
مواد و روش¬ها: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي، نتايج 550 مورد از صدمات ورزشي گزارش¬ شده در سيستم ثبت موارد تروماي ورزشي در سطح بيمارستان هاي شهر رشت در طي سال¬هاي 1396- 1397 جمع آوري شد، كه حاوي اطلاعات لازم از جمله داده¬هاي بيمار، اطلاعات حادثه، روزهاي بستري در بيمارستان و وضعيت ترخيص و هزينه بيمارستان بوده است. مكان¬هاي حادثه در سه گروه مكان هاي ورزشي، خيابان¬ها و بزرگراه¬ها و خانه- مدرسه و ساير مكان¬هاي عمومي طبقه¬بندي شدند. سال¬هاي از دست¬رفته به دليل معلوليت DALY ناشي از صدمات ورزشي و درآمد از دست¬رفته= درآمد *DALY، براساس جنسيت، مكانيزم آسيب و نوع ورزش محاسبه و با استفاده از نرم افزار STATA SE v13.1 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. هزينه آسيب ورزشي به-صورت مجموع هزينه بيمارستان و درآمد از دست رفته بيماران در نظر گرفته شد و هزينه بيمارستان شامل درمان-هاي اورژانسي، جراحي و هزينه روزهاي اقامت در بيمارستان بود.
نتايج: در مجموع 5/187 سال (ميانگين 34/0) و 948 سال (ميانگين 72/1) به¬ترتيب به¬دليل مرگ و مير و ناتواني¬ها ناشي از صدمات ورزشي از دست رفته است. به¬طوركلي، هر مصدوم 1/2 سال زندگي سالم خود را از دست داده است (مردان 1 سال بيشتر از زنان زندگي سالم خود را از دست داده¬اند). ميانگين هزينه هر حادثه 47/25 ميليون ريال و درآمد از دست رفته براي هر نوع ورزش در محدوده 486 تا 927 ميليون ريال بوده است. 6/6% از مصدومين مونث بودند. سقوط (48%)، حادثه دوچرخه سواري (26%) و تروماي غيرنافذ (20%) شايع¬ترين مكانيزم آسيب¬ديدگي بودند. 34% موارد سقوط و 48% موارد تروماي غيرنافذ در فوتبال رخ داده است. آسيب¬ها در سنين 15 تا 34 سالگي بيشتر مشاهده شده اند، فقط 35% از آسيب¬ها در مكان¬هاي ورزشي رخ داده و 9% از مجروحان با بهبودي كامل از بيمارستان مرخص شده¬اند. اعضاي بدن آسيب¬ديده، سر، صورت و گردن 5/39 درصد، اندام فوقاني 5/50 درصد، اندام تحتاني 1/37 درصد و اعضاي متعدد بدن 8/3 درصد بود. بيشترين تشخيص¬ها پيچ¬خوردگي و كشيدگي (39%)، آسيب به عضله، تاندون، رگ¬هاي خوني و اعصاب (31%) و زخم باز و سايش (14%) بود.
نتيجه¬گيري: مصدوميت¬هاي فوتبال و دوچرخه¬سواري تأثير بيشتري بر هزينه¬هاي بيمارستان دارند و بار مالي بيشتري بر سيستم بهداشت و درمان تحميل مي¬كنند و آسيب ديدگي در واليبال/ هندبال/ بسكتبال/ فوتسال و كشتي و بوكس تأثير بيشتري بر از دست¬دادن درآمد بيمار دارند و بار مالي بيشتري را به بيماران تحميل مي¬كنند.
كليدواژه¬ها: بار بيماري، اتلاف درآمد، آسيب¬هاي ورزشي، سقوط، تروماي غيرنافذ، حوادث دوچرخه¬سواري، روزهاي اقامت در بيمارستان، كشيدگي و پيچ¬خوردگي.
شماره ركورد
3546
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان