بررسي رابطه سطح سرمي سديم با پيامددر بيماران بزرگسال دچار سوختگي شديد در بيمارستان ولايت رشت در بازه زماني فروردين 1397 لغايت اسفند 1398

رشت

مقدمه: سوختگي آسيب به پوست يا ساير بافت¬هاي آلي است كه عمدتا از طريق گرما يا به علت تابش، راديواكتيو، برق، اصطكاك و يا تماس با مواد شيميايي ايجاد مي شود. آسيب مستقيم بافت پوست و اختلال در عملكرد آن مانند جلوگيري از تبخير و هدر رفتن آب و همچنين آسيب به غشاهاي سلولي از علل بروز اختلالات الكتروليتي به ويژه اختلالات سديم است كه با پيامدهاي مخربي نظير افزايش مرگ و مير بيماران در ارتباط است. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه گذشته نگر، 300 بيمار مبتلا به سوختگي با TBSA بالاي 15% كه در بازه زماني فروردين 1397 لغايت اسفند 1398 به بيمارستان ولايت مراجعه كرده بودند، انتخاب شدند. پرونده تمام بيماران مورد بررسي قرار گرفت و سن، جنس، TBSA، درجه سوختگي، مكانيسم سوختگي، سطح سديم سرم، طول بستري، تعداد روزهاي بستري در ICU، تعداد روزهاي اتصال به ونتيلاتور و پيامد بيماران استخراج شد. نتايج: در اين مطالعه ميانگين سني افراد در اين مطالعه 46/13±48/47 سال بود. ميانگين TBSA افراد 92/75±21/39 درصد بود. 3/21% افراد دچار هايپرناترمي و 3/11% افراد دچار هايپوناترمي شدند. 7/36% بيماران جان باختند. ارتباط معناداري بين تعداد روزهاي بستري در ICU 02(/0=p)، مدت اتصال به ونتيلاتور (01/0= p)، سن افراد (01/0= p) و TBSA بيماران (01/0= p) با سطح سديم سرم وجود داشت. هم¬چنين ميزان مرگ و مير در افرادي كه دچار هايپرناترمي يا هايپوناترمي شدند، به صورت معناداري بيشتر از سايرين بود (01/0= p). بحث: اختلالات الكتروليتي به خصوص اختلالات سديم به صورت شايعي در افراد با سوختگي شديد بروز پيدا مي¬كند و فاكتورهاي متعددي مثل سن، درصد سوختگي و اتصال به ونتيلاتور بر آن موثر است. اختلالات سديم نيز مي¬تواند بر پروگنوز بيماران موثر باشد. به همين جهت توجه ويژه به كنترل اختلالات الكتروليتي در بالين ضروري به نظر مي¬رسد. كليدواژه: سديم، هايپرناترمي، هايپوناترمي، سوختگي.

3542

علوم پزشكي گيلان