تعيين ارتباط سطح سرمي اسيد اوريك با پلي نوروپاتي محيطي ديابتي در بيماران ديابتي تيپ دو در استان گيلان در سال هاي 99-98

رشت

ديابت به گروه شايعي از اختلالات متابوليك كه خود را به شكل هايپرگليسمي نشان مي دهد اطلاق مي شود. شيوع جهاني ديابت در طول دو دهه اخير به طور چشمگيري افزايش پيدا كرده است و از حدود 30 ميليون مورد در سال 1985، به 382 ميليون مورد در سال 2013 رسيده است. عوارض ديابت به دو دسته عروقي و غير عروقي تقسيم مي شود كه خود عوارض عروقي ديابت به دو بخش ميكرو واسكولار (شامل رتينوپاتي، نوروپاتي و نفروپاتي) و عوارض ماكرو واسكولار (شامل بيماري عروق كرونر، بيماري شريان محيطي و بيماري عروق مغزي) تقسيم مي شود .نوروپاتي ديابتي تقريبا در پنجاه درصد افراد مبتلا به ديابت تيپ يك و دو طولاني مدت اتفاق ميفتد و وابسته به فاكتورهاي متعددي از قبيل طول مدت ديابت، ديس ليپيدمي، هايپرتنشن، سيگار كشيدن، مصرف بي رويه الكل، چاقي و پلي مورفيسم هاي ژنتيكي مي باشد. پيدايش نوروپاتي محيطي ديابتي كيفيت زندگي را كم مي كند و خطر مرگ و مير بيماري هاي قلبي عروقي، زخم هاي پا، آمپوتاسيون و مرگ و مير كلي را مي افزايد. در اين مطالعه سعي شده است با بررسي ارتباط بين سطح سرمي اسيد اوريك با پلي نوروپاتي ديابتي، يكي از ريسك فاكتور هاي بالقوه موثر شناخته شود. مواد و روش ها : روش نمونه گيري اين مطالعه بر اساس مراجعات تدريجي بيماران و داشتن معيار هاي ورود به مطالعه (Consecutive Sampling) مي باشد . با توجه به مراجعات و تعيين مشخصات، بيماران ديابتي مبتلا به پلي نوروپاتي محيطي از لحاظ سن، جنس، طول مدت ديابت و BMI با گروه كنترل همسان سازي مي گردد. روش هاي آماري تجزيه تحليل داده ها پس از جمع آوري اطلاعات از طريق پرسشنامه ارائه شده به بيماران ، وارد نرم افزار SPSS نسخه 21 مي شود. جهت تعيين سطح سرمي اسيد اوريك از شاخص هاي آماري ميانگين، ميانه و انحراف معيار با فاصله اطمينان %95 استفاده مي گردد. جهت مقايسه سطح سرمي اسيد اوريك در دو گروه بيماران ديابتي با و بدون پلي نوروپاتي محيطي از آزمون T- Test مستقل (در صورت داشتن توزيع نرمال متغير سطح سرمي اسيد اوريك) و از آزمون Mann- Whitney (در صورت عدم نرماليتي توزيع متغير سطح سرمي اسيد اوريك) استفاده مي گردد. جهت مقايسه توزيع فراواني وضعيت سطح سرمي اسيد اوريك در دو گروه مورد مطالعه از آزمون chi- squaredاستفاده مي گردد. جهت تعيين همبستگي سطح سرمي اسيد اوريك با متغير هاي كمي مورد مطالعه (ميزان فشار سيستوليك، فشار دياستوليك، پروفايل ليپيد، كراتينين سرم و HbA1c) از ضريب هم بستگي Pearson(در صورت نرماليتي متغير ها) و ضريب هم بستگي Spearman (در صورت عدم نرماليتي متغير ها) استفاده خواهد شد. جهت تعيين ارتباط سطح سرمي اسيد اوريك با پلي نوروپاتي ديابتي پس از تعديل اثرات متغيرهاي مداخله گر فردي و اجتماعي از مدلlogistic regression استفاده خواهد شد. سطح معني داري آزمون ها در اين مطالعه P<0.05 مي باشد. در اين مطالعه كه از نوع كيس كنترل مي باشد، بيماران ديابتي مراجعه كننده به درمانگاه داخلي رازي بر اساس داشتن پلي نوروپاتي محيطي ديابتي و يا نداشتن آن به دو گروه بيماران ديابتي با پلي نوروپاتي محيطي ديابتي و بدون پلي نوروپاتي محيطي ديابتي (گروه شاهد) تقسيم مي شوند. اثبات پلي نوروپاتي براساس سيستم نمره بندي Score Disability Neuropathy و Diabetic Neuropathy Symptom Score و انجام EMG/NCV مي باشد. نمونه گيري تا زماني ادامه مي يابد كه پس از همسان سازي اين دو گروه از نظر سن، جنسيت، BMI و طول مدت ديابت، حجم نمونه بدست آمده از هر گروه به عدد 115برسد. نتايج : در اين مطالعه 230 بيمار ديابتي تيپ دو از لحاظ ارتباط سطح سرمي اسيد اوريك با پلي نوروپاتي ديابتي محيطي مورد بررسي قرار گرفتند. در آناليز داده به اين نتيجه دست يافتيم كه ميانگين و انحراف معيار اسيد اوريك در بيماران با پلي نوروپاتي محيطي ديابتي برابر با1.75) ± 6.72 (و با فاصله اطمينان ٪95 تصحيح دهي به جامعه برابر با - 6.39)7.04 ( مي باشد و اين ميزان در افراد بدون پلي نوروپاتي محيطي ديابتي )1.49 4.57±( با فاصله اطمينان )4.85 -4.3( مي باشد كه از لحاظ آماري اين اختلاف حدود 2 واحدي از نظر آماري معنا دار است (P<0.001). بر اساس نتايج بدست آمده ، با افزايش يك واحد سطح اسيد اوريك سرم، پس از تعديل اثرات متغير هاي مداخله گر و فردي، شانس بروز نوروپاتي در بيماران 2.2 برابر افزايش مي‌يابد و بيماران مبتلا به ديابت كه اسيد اوريك بالاتري از mg/dL 5.25 دارند، در ريسك ايجاد پلي نوروپاتي هستند.

3527

علوم پزشكي گيلان