بررسي اپيدميولوژي كراتيت¬هاي قارچي در بيماران بستري در بيمارستان اميرالمومنين رشت طي سال هاي 1390 الي 1398

رشت

مقدمه: كراتيت قارچي عفونت قارچي قرنيه¬اي با گسترش جهاني است. هدف از اين مطالعه بررسي مشخصات اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به كراتيت قارچي بستري در بيمارستان اميرالمومنين است. مواد و روش ها: در يك مطالعه مقطعي گذشته¬نگر، اطلاعات مربوط به 47 بيمار مبتلا به كراتيت قارچي با نتيجه كشت مثبت بستري شده در بيمارستان طي سال¬هاي 1390 الي 1398 جمع¬آوري شد. نتايج: طبق مطالعه ما 2/53% مرد و 8/46% زن بودند. شايع¬ترين سن ابتلا 70-60 بودند. شايع¬ترين شغل در بيماران، مردان با شغل كشاورزي 7/27% بودند. 1/68% شهري و 9/31% روستايي بودند. 3/89% بيماران سابقه هيچ دستكاري چشم را نمي¬دادند. آسپرژيلوس 4/23% شايع¬ترين پاتوژن قارچي بود. 6/59% سابقه تروما به قرنيه¬اي را داشتند. بيماري¬هاي كارديووسكولار و هايپرتنشن (1/76%) و داروهاي مربوط به آن (2/59%) شايع¬ترين بيماري¬هاي زمينه¬اي و داروهاي مصرفي بودند. نمونه¬هاي اسمير در 5/8% مثبت گزارش شد 1/2% بيماران سابقه استفاده از لنزهاي تماسي را داشت. نتيجه¬گيري: طبق مطالعه ما، جنس مذكر، سن بالا، كشاورزي، تروماي قرنيه¬اي و زندگي شهري ازجمله ريسك فاكتورهاي مهم كراتيت قارچي در بيماران بستري به شمار مي¬آيند. هايپرتنشن و بيماري¬هاي كارديووسكولار داروهاي مربوط به آن شايع¬ترين اختلالات و داروهاي مصرفي بيماران بود. زيرا كراتيت قارچي بيشتر در بيماران در سنين بالا ديده مي¬شد. آسپرژيلوس شايع¬ترين پاتوژن قارچي بود كه باتوجه به شرايط جغرافيايي و آب و هوايي با ساير مطالعات مطابقت دارد. برخلاف ساير مطالعات، اسمير زخم¬هاي قرنيه¬اي حساسيت پاييني در تشخيص قارچي داشت. كليد واژه: كراتيت قارچي، اپيدميولوژي

3517

علوم پزشكي گيلان