بررسي ارتباط بين متغيرهاي آب و هوايي(سرما، گرما، رطوبت و فشار جو) با بروز ايست قلبي خارج بيمارستاني و پيامد آن در مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت در دوره ي 3 ساله (1395-1397)

رشت

مقدمه: تغييرات اقليمي يكي از مهمترين دغدغه هاي بهداشت عمومي است و از همه نظر بر جوامع تأثيرگذار هستند و سلامت انسان را از طريق مستقيم و غير مستقيم تحت تأثير قرار مي¬دهند. به صورت بيولوژيكي محتمل است كه هم دماي گرم و هم دماي سرد، به طور بالقوه باعث افزايش خطر ايست قلبي خارج بيمارستاني مي¬شوند. مطالعات مقطعي-زماني محدودي اثرات دما به عنوان يك عامل خطر بر سيستم قلبي-عروقي و ايست قلبي خارج بيمارستاني را بررسي كرده¬اند. هدف: مطالعه با هدف تعيين ارتباط بين متغيرهاي آب و هوايي(سرما، گرما ، رطوبت و فشار جو) با ايست قلبي خارج بيمارستاني و پيامد آن در مركز آموزشي درماني دكتر حشمت شهر رشت در دوره ي 3 ساله (1397-1395) انجام شد. روش¬ها: اين مطالعه سري-زماني از نوع اكولوژيك مي¬باشد كه نمونه اين پژوهش را 392 نفر از بيماران دچار ايست قلبي خارج بيمارستاني مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت شهر رشت در اين 3 سال، تشكيل دادند. از دو ابزار براي جمع آوري داده ها استفاده شد. داده هاي هواشناسي شامل كمينه و بيشينه دما، رطوبت، فشار جو از سازمان هواشناسي استان گيلان و اطلاعات مربوط به ايست قلبي و پيامد آن از بخش اورژانس بيمارستان حشمت كه تنها مركز ريفرال قلب در استان گيلان مي¬باشد، دريافت شد. بيماراني كه طبق تشخيص پزشك اورژانس تحت احياء قلبي ريوي قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. در اين مطالعه از نرم افزار R براي آناليز داده ها استفاده شد. نتايج: نتايج نشان داد كه 8/27 % احياء موفق و 1/72 % احياء ناموفق وجود داشته است. در كل جمعيت مورد مطالعه، گرما در همان روز مواجهه ، با كاهش و سرما با خطر نسبي(955/1-014/1) 408/1 با افزايش ميزان ايست قلبي خارج بيمارستاني و احياء ناموفق ارتباط داشت رطوبت هاي با درصد پايين با خطر نسبي(79/3-006/11)76/1، با افزايش احياء ناموفق ارتباط داشته است. در كل جمعيت، فشار جوهاي بالا با خطر نسبي(787/1-001/1) 166/1، با افزايش پذيرش مرتبط بود. در زنان، مردان و افراد بالاي 65 سال سرماي شديد با خطر نسبي(758/1-014/1) 335/1 در روزهاي وقفه ي اوليه، موجب افزايش و گرماي شديد موجب كاهش پذيرش شد. در افراد زير 65 سال، سرما و گرما با كاهش پذيرش ارتباط داشت. در زنان گرماي شديد با كاهش ميزان پذيرش و سرما با افزايش ميزان پذيرش مرتبط بود. فشار جو پايين در زنان و افراد بالاي 65 سال و فشار جو بالا در در مردان و افراد زير 65 سال با افزايش ميزان ايست در ارتباط بود. در زنان و مردان، سرما با خطر نسبي (161/2-021/1) 486/1 با افزايش ميزان احياء ناموفق مرتبط بود. نتيجه¬گيري: مطالعه ي ما نشان داد كه سرما داراي اثرات فوري بر بروز موارد ايست قلبي خارج بيمارستاني و همچنين افزايش تعداد احياء ناموفق گرديد. كاهش ميزان رطوبت هوا نيز داراي اثرات فوري بر افزايش تعداد و عدم موفقيت احياء قلبي را نشان داد. آگاهي دادن به افراد داراي زمينه بيماري هاي قلبي-عروقي جهت قرار نگرفتن در چنين شرايط آب و هوايي و همچنين آمادگي تيم ارائه مراقبت هاي اورژانس پيش بيمارستاني و بيمارستاني مي¬تواند بر كاهش اثرات چنين مخاطرات آب و هوايي تأثيرگذار باشد. واژگان كليدي: ايست قلبي خارج بيمارستاني، متغيرهاي آب و هوايي، تغييرات اقليمي، مرگ ومير.

3516

علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني شهيد بهشتي