بررسي نتايج بازسازي پارگي رباط صليبي قدامي و عوامل مرتبط با آن در بيماران نظامي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا و ولايت شهر رشت

رشت

ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻭ ﻫﺪﻑ: از ديرباز آسيب‌هاي عضلاني اسكلتي ناشي از تمرينات بدني، يكي از مهمترين مشكلات نظاميان بوده و در اين ميان، آسيب¬هاي ليگاماني مفصل زانو، بويژه پارگي ليگامان صليبي قدامي (ACL)، از شايع¬ترين علل مراجعه¬ي اين بيماران به درمانگاه¬هاي نظامي است. هدف از اين مطالعه تعيين و بررسي نتايج بازسازي پارگي ACL در بيماران نظامي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا و ولايت شهر رشت در بازه زماني سال¬هاي 1387 لغايت 1397 مي¬باشد. مواد و روش¬ها: در مطالعه¬اي مقطعي توصيفي (Cross Sectional)، بيماران نظامي جراحي شده بعلت پارگي ACL در زمان انجام خدمت نظامي كه از جراحي آن¬ها حداقل مدت 2 سال گذشته است مورد بررسي قرار گرفتند. متغيرهاي مورد بررسي در اين مطالعه شامل سن، جنس، BMI، وجود ضايعات غضروفي و پارگي منيسك قبلي، سطح فعاليت ورزشي قبل از پارگي ACL، مصرف سيگار، نوع و اندازه¬ي گرافت، ميزان تحصيلات، تست لاچمن، ليشلم اسكور، دامنه حركت مفصل، فاصله زماني بين وقوع پارگي ACL و انجام جراحي، عفونت پس از عمل، بازگشت به كار و تغيير شغل و وظايف در ارگان نظامي بود. اطلاعات بدست آمده توسط نرم¬افزار SPSS آناليز شدند. نتايج: 408 بيمار وارد مطالعه شدند. ميانگين سن بيماران 3/5±8/23 (از 18 سال و تا 49 سال) بوده و BMI اكثر نمونه¬ها (70%) در گروه 25-20 است. شايع¬ترين نوع گرافت استفاده شده، اتوگرافت (2/79%) و اكثر گرافت¬ها (2/90%) از لحاظ اندازه، 8 ميليمتر و بيشتر بوده¬اند. عفونت در كمتر از 1% بيماران ما (3n=) ديده شد و تنها 5/2% از بيماران با بازسازي ACL، بازگشت به كار نداشتند كه با هيچ يك از متغييرهاي زمينه¬اي ارتباط آماري معناداري نداشت. از لحاظ تغيير شغل در ارگان نظامي مورد مطالعه، تنها 8/8% بيماران تغيير شغل در ارگان داشته¬اند. درصد تغييرات شغل تنها برحسب BMI معني¬دار بود به طور‌ي‌كه افرادي ‌كه چاق بودند (30<BMI) و همچنين افرادي كه خيلي لاغر بودند (20>BMI) به كارهاي با فعاليت بدني كمتر روي آوردند (001/0>P). سير بهبود وضعيت تست لاچمن قبل و بعد از ترميم ACLاز لحاظ آماري چشمگير بوده است (001/0>P). پس از جراحي، "وضعيت عالي" اسكور ليشلم در افرادي كه ورزش منظم انجام مي-دادند بيشتر از سايرين بود (63% در مقابل حدود 38%). نتيجه¬گيري: بنظر مي¬رسد عدم وجود آسيب قبلي ليگاماني در مفصل زانو و وزن نرمال بيمار، روي نتايج مطلوب درمان موثر است و همچنين، كساني كه آمادگي جسماني بهتري دارند با قدرت بيشتري به وضعيت پيش از آسيب برمي¬گردند.

3504

علوم پزشكي گيلان