بررسي فراواني سندرم خستگي مزمن و علائم افسردگي در دانشجويان دانشكده پزشكي رشت درسال تحصيلي 99-1398

رشت

مقدمه: تحصيل در رشته پزشكي به¬دليل ماهيت اين دوره و استرسورهاي موجود، بر روي بهداشت روان دانشجويان پزشكي اثر مي¬گذارد. افسردگي و خستگي از جمله اختلالات رواني شايع به¬ويژه در دانشجويان هستند كه مي¬توانند بر روي عملكرد اجتماعي، شغلي و تحصيلي آن¬ها اثرات منفي بگذارند. اين پژوهش با هدف بررسي فراواني سندرم خستگي مزمن و علائم افسردگي در دانشجويان دانشكده پزشكي رشت درسال تحصيلي 99-1398 انجام شد. مواد و روش¬ها: اين پژوهش از نوع تحليلي مقطعي بود، كه بر روي 175 دانشجوي پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان درسال تحصيلي 99-1398 انجام گرفت. افراد مورد مطالعه به شيوه نمونه¬گيري در دسترس از هر سه دوره تحصيلي (علوم¬پايه و فيزيوپات، كارآموزي و كارورزي) انتخاب شدند. جهت جمع¬آوري اطلاعات از پرسشنامه¬هاي اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه افسردگي بك و پرسشنامه خستگي چالدر استفاده شد. تحليل داده¬ها با استفاده از آزمون¬هاي من ويت¬ني، كروسكال واليس و اسپيرمن با استفاده از نرم¬افزارSPSS نسخه 22 انجام گرفت. نتايج: از كل افراد مورد مطالعه 89 نفر (9/50%) مرد و 86 نفر (1/49%) زن بودند، ميانگين سني افراد 04/2± 92/23 بود. نتايج پژوهش نشان داد كه 72 نفر (41%) از دانشجويان از نظر افسردگي، وضعيت طبيعي داشتند و 103 نفر (59%) از آن¬ها درجاتي از افسردگي را نشان دادند (باتوجه به نمره¬بندي پرسشنامه افسردگي بك)، كه به¬ترتيب 56 نفر (32%) افسردگي خفيف، 35 نفر (20%) افسردگي متوسط و 12 نفر (7%) افسردگي شديد داشتند. در اين پژوهش 23 نفر (13%) از افراد مورد مطالعه نمره¬اي بالاتر از نقطه¬ي برش پرسشنامه خستگي مزمن داشتند هم¬چنين ميانگين نمره خستگي مزمن آن¬ها 96/7 ± 83/11 بود. ارتباط بين نمره خستگي مزمن و افسردگي با آزمون اسپيرمن معني¬دار گرديد (0001/0>P، 523/0=r). نتيجه¬گيري: با وجود ارتباط بين افسردگي و خستگي مزمن دانشجويان و نتايج اين مطالعه، پيشنهاد مي¬گردد برنامه-هايي جهت ارتقاء سلامت روان و توانمندسازي رواني و جسماني دانشجويان و ايجاد بسترهاي مناسب جهت افزايش امكانات رفاهي و تفريحي در كنار امكانات تحصيلي آن¬ها پيش¬بيني شود.

3500

علوم پزشكي گيلان