مقايسه كارايي بي حسي انفيلتراسيون آرتيكائين4% با بلاك عصب آلوئولار تحتاني ليدوكائين 2% در درمان پالپ مولرهاي دوم شيري فك پايين كودكان 8-5 ساله در شهر رشت

دانشكده دندانپزشكي رشت

پيشينه و هدف:كنترل درد و ايجاد بي حسي مناسب حين درمان پالپ يكي از مهم‌ترين جنبه‌هاي كنترل رفتاري در دندانپزشكي كودكان است. اين مطالعه ميزان موفقيت بلاك عصب آلوئولار تحتاني با ليدوكايين 2% و اينفيلتراسيون با آرتيكايين 4% را براي پالپوتومي مولرهاي دوم شيري منديبل مقايسه نمود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني بر روي 40 كودك 8-5 ساله كه نيازمند درمان پالپوتومي دو طرفه مولر دوم شيري منديبل بودند و به كلينيك تخصصي دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان مراجعه كرده بودند، انجام گرفت. بيماران به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند (گروه A و B). در جلسه اول گروه A تزريق اينفيلتراسيون آرتيكايين 4% و گروه B تزريق بلاك عصب آلوئولار تحتاني ليدوكايين 2% دريافت كردند. در جلسه دوم اين روند برعكس شد. شدت درد حين اكسپوژر پالپ از طريق Facial Image Scale (FIS) سنجيده شد و رفتار عيني بيمار حين پالپوتومي با استفاده از مقياس Sound Eye Motor (SEM) ثبت شد. براي آناليز داده‌ها از آزمون ويلكاكسون (Wilcoxon signed ranks test) استفاده شد. نتايج: براساس اين مطالعه، درد حين اكسپوژر پالپ به طور معناداري در گروه ليدوكايين كمتر بود (028/0=p). تفاوت معناداري بين دو گروه از نظر حالت چشم (09/0=p) و حركات (01/0=p) ديده نشد، اما صدا به طور معناداري در گروه ليدوكايين كمتر بود (041/0=p). نتيجه گيري: بلاك عصب آلوئولار تحتاني با ليدوكايين براي پالپوتومي دندان‌هاي مولر دوم شيري منديبل نسبت به اينفيلتراسيون ارتيكايين بي حسي بهتري فراهم مي‌كند. كلمات كليدي: بي حسي، ليدوكائين، منديبل، درد

3486

علوم پزشكي گيلان