عنوان
بررسي اثر محافظتي ملاتونين در پيشگيري از سميت ژنتيكي ناشي از ديازپام در لنفوسيت‌هاي خون محيطي
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: ديازپام يك داروي متعلق به خانواده‌ي بنزوديازپين‌ها است و بيشتر براي اضطراب، اسپاسم عضلاني، تشنج و بي‌خوابي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. استرس اكسيداتيو يك مكانيسم احتمالي مولكولي دخيل در ايجاد سميت ژنتيكي است و پيرو تجويز طولاني مدت ديازپام ديده شده است. در اين مطالعه، فوايد آنتي اكسيدان ملاتونين در برابر آسيب اكسيداتيو و سميت ژنتيكي ناشي از ديازپام مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش‌ها: لنفوسيت‌هاي خون محيطي انساني كشت داده شدند و به 5 گروه كنترل، ديازپام (100 ميكروگرم بر ميلي ليتر) ، ملاتونين (50 ميكرومولار) با ديازپام، ملاتونين (100 ميكرومولار) با ديازپام و سيس پلاتين (05/0 ميكروگرم بر ميلي ليتر) تقسيم شدند. پس از محصول برداري و آماده سازي اسلايدها، درصد ريزهسته‌ها به عنوان نشانگر سميت ژنتيكي با استفاده از ميكروسكوپ نوري با بزرگنمايي 40-100 اندازه‌گيري شد. سپس به منظور اندازه گيري پارامترهاي استرس اكسيداتيو، محتواي گلوتاتيون و پراكسيداسيون ليپيدي تعيين شد.
نتايج: نتايج، افزايش معنادار درصد ريزهسته‌ها و ميزان پراكسيداسيون ليپيدي و كاهش معنادار سطوح گلوتاتيون در لنفوسيت‌هاي گروه ديازپام در مقايسه با گروه كنترل نشان دادند (001/0P<). هنگامي كه ملاتونين به لنفوسيت‌هاي دريافت كننده‌ي ديازپام اضافه شد، درصد ريزهسته‌ها و ميزان ليپيد پراكسيداسيون را به طور معنادار نسبت به گروه ديازپام كاهش داد (001/0P<) و افزايش معنادار در سطوح گلوتاتيون نسبت به گروه ديازپام ايجاد كرد (001/0P<).
نتيجه‌گيري: مطالعه‌ي حاضر نشان داد كه ديازپام باعث سميت ژنتيكي در لنفوسيت‌هاي خوني انساني مي‌شود و استرس اكسيداتيو در بروز آن نقش مهمي دارد. همچنين، مشخص شد كه ملاتونين از طريق اثرات آنتي اكسيداني خود به طور مؤثر در برابر سميت ژنتيكي اثرات حفاظتي دارد.
كليد واژه‌ها: ديازپام/ ملاتونين/ استرس اكسيداتيو/ سميت ژنتيكي/ لنفوسيت/ ميكرونوكلئوس.
شماره ركورد
3471
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان