بررسي شيوع COVID-19 در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور و اينترمديا در مراكز آموزشي و درماني شهر رشت در زمستان 98 و بهار 99

رشت

مقدمه: در تاريخ 31 دسامبر 2019، سازمان بهداشت جهاني از جمعي از موارد ذات¬الريه پنوموني علت ناشناخته كشف¬شده در شهر ووهان، استان هوبي چين خبر داد. به اين ويروس SARS-CoV-2 و بيماري مرتبط با آن به¬عنوان COVID-19 گفته مي¬شود. يكي از چالش¬هاي پيش روي پزشكان و اعضاي كادر درمان برخورد و كنترل بيماري كرونا در بيماران با بيماري زمينه¬اي يا ذاتي است. بيماران تالاسمي باتوجه به شرايط ويژه (تزريق مداوم خون، اسپلنكتومي، اور لود آهن و غيره) در اين گروه قرار مي¬گيرند. بر اين اساس بر آن شديم به بررسي شيوع COVID-19 در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور و اينترمديا در مراكز آموزشي و درماني شهر رشت در زمستان 98 و بهار 99 بپردازيم. روش اجرا: اين مطالعه به¬شكل سرشماري بود. پس از شناسايي افراد و دريافت اطلاعات تماس با بيماران توسط محقق تماس حاصل شد. چك ليستي خودساخته بوسيله مصاحبه تكميل گرديد. چك ليست شامل دوبخش مي¬باشد. بخش اول شامل اطلاعات دموگرافيك بيماران (سن، جنس، شغل، محل زندگي، نوع تالاسمي، سابقه بيماري مزمن، سابقه اسپلنكتومي، سابقه تزريق خون، نحوه تزريق خون سابقه پيوند مغز استخوان)، بخش دوم شامل اطلاعات باليني، آزمايشگاهي و تصويربرداري بيماران مي باشد. داده¬ها وارد نرم¬افزار SPSS شده و آناليزهاي آماري انجام شد. سطح معني¬داري داده¬ها با (05/0 P<) مشخص شد. نتايج: تعداد افراد مورد بررسي در اين مطالعه 420 نفر بودند از كل افراد مورد بررسي 208 نفر (52/49%) مرد و 212 نفر (48/50%) زن بودند. 286 نفر (10/68%) از بيماران تالاسمي ماژور و 134 نفر (90/31%) تالاسمي اينترمديا داشتند. 155 نفر (90/36%) سابقه بيماري زمينه¬اي، 367 نفر (38/87%) سابقه دريافت خون، 2 نفر (48/0%) سابقه پيوند مغز استخوان، 91 نفر (67/21%) سابقه تماس با فرد مشكوك به كرونا، 39 نفر (29/9%) سابقه مراجعه به مراكز درماني و 141 نفر (57/33%) سابقه اسپلنكتومي داشتند.10 نفر (38/2%) CRP مثبت، 8 نفر (90/1%) ESR مثبت و 2 نفر (48/0%) سي¬تي اسكن مثبت داشتند 195 نفر (43/46%) از بيماران علامت باليني داشتند (نمودار 4-3). RT-PCR هيچ¬كدام از بيماران مثبت نبود. ضعف و بي¬حالي (90/35%) بيشترين فراواني را در بين ساير علائم داشت. 193 نفر (95/45%) از بيماران مشكوك به COVID-19 و 2 نفر (48/0%) محتمل به COVID-19 بودند. سابقه تماس با فرد مشكوك به كرونا و مراجعه به مراكز درماني در بيماران با علائم باليني مثبت به طور معناداري بيشتر بود. رابطه معناداري بين علامت باليني و وجود ESR و CRP مثبت وجود ندارد. نتيجه¬گيري: براساس يافته¬هاي اين مطالعه 95/45% از بيماران مشكوك به COVID-19 و 48/0% محتمل به COVID-19 بودند و هيچ¬يك از بيماران به¬صورت قطعي تشخيص داده نشدند و از اين تعداد 67/21% سابقه تماس با فرد مشكوك به كرونا را داشتند. بر اين اساس مي¬توان گفت كه يافته¬هاي آزمايشگاهي در بهبود سير درمان و ميزان پيش¬آگهي بيماران تاثير چنداني ندارند. اين يافته¬ها شواهدي عيني ارائه مي¬دهد كه متغيرهاي بعدي بايد در ارزيابي جامع ريسك و پيش¬آگهي بيماران تالاسمي مبتلا به COVID-19 درنظر گرفته شوند.

3459

علوم پزشكي گيلان