مطالعه اثرات ترميمي نانوژل Metadichol و سلول هاي بنيادي مزانشيمي دست ورزي شده با “HIF1α” و “Lipocalin2” در مدل زخم برشي موش صحرايي

لنگرود

چكيده مقدمه: ناهنجاري هاي پوستي از معضلات جدي سلامت بشر مي باشند. در سال هاي اخير، استفاده از سلول هاي بنيادي مزانشيمي (Mesenchymal Stem Cells) براي درمان آسيب هاي پوستي پيشنهاد شده است. با اين حال، وجود استرس اكسيداتيو و التهاب پس از آسيب پوستي ، موجب كاهش بقاي MSCs پيوندي مي شود كه به نوبه ي خود بر كارآيي درماني تأثير منفي مي گذارد. مواد و روش ها: در مطالعه ي حاضر ، ابتدا دو سازه ي ژني نوتركيب LCN2 و HIF-1a.3A به داخل MSCs به دو صورت جدا و همزمان باهم منتقل شدند و سپس سلول هاي استحصال شده، همزمان با قرارگيري لايه ي نازكي از نانوژل Metadichol به حاشيه هاي زخم برشي در موش هاي صحرايي تزريق شد. سپس نقش اين عوامل با مشاهدات ماكروسكوپيك و مطالعات بافت شناسي با استفاده از رنگ آميزي هاي هماتوكسيلين و ائوزين و تري كروم ماسون مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: نتايج حاكي از آن بود كه گروه Met+LH (متاديكول+ سلول دست ورزي شده با HIF-1α و LCN2) و Met+H (متاديكول+ سلول دست ورزي شده با HIF-1α ) در همه روزها تفاوت معني داري را در ارتباط با ترميم زخم نسبت به گروه كنترل نشان دادند (Pvalue< 0.05) بطوريكه در روز 14 بالاي 97 درصد و در روز 21 حدود 100 درصد زخم ها ترميم شدند. نتيجه گيري:. نتايج نشان مي دهد كه درمان تركيبي از MSCs دست ورزي شده با سازه هاي ژني فوق الذكر به همراه متاديكول مي تواند به عنوان يك استراتژي درماني جديد براي بهبود زخم در نظر گرفته شود. هر چند براي روشن شدن جزئيات و مكانيسم هاي عملكردي اين روش به مطالعات پيش باليني و باليني بيشتري نياز است. كلمات كليديMSCs ، متاديكول، درمان تركيبي، HIF-1a ، LCN2

3455

علوم پزشكي گيلان