عنوان
بررسي اپيدميولوژيك و مرگ‌و‌مير بيماران بستري به علت سوختگي در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان ولايت از سال 88 تا سال 98
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: صدمات ناشي از سوختگي جزء مهمترين و جدي‌ترين شكل‌هاي تروما در سرتاسر جهان شناخته شده و فرد، خانواده وي، اجتماع و سيستم درماني را شديداً درگير خود كرده و تحت تأثير قرار مي‌دهد و لذا توجه به سوانح سوختگي و پيشگيري از بروز آن‌ها بايد در اولويت‌هاي تصميم‌گير‌ي‌هاي مديريتي و اجرايي مسئولين قرار گيرد. جهت تدوين بهترين استراتژي‌ها، فهم دقيق و مدون عوامل دخيل و بررسي‌هاي اپيدميولوژيك ضرورت پيدا كرده و هدف اين مطالعه مي‌باشد.
مواد و روش‌ها: اين مطالعه به روش گذشته‌نگر توصيفي-مقطعي و به مدت 10 سال از سال 1388 تا 1398 به بررسي تمامي پرونده‌هاي بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه مركز آموزشي درماني ولايت شهرستان رشت كه تنها مركز تخصصي و فوق‌تخصصي براي سوانح سوختگي در منطقه مي‌باشد، پرداخته است و داده‌ها كه شامل متغيرهاي دموگرافيك و همچنين عوامل باليني هستند، با استفاده از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شده‌اند.
نتايج: در مجموع 402 پرونده تحت بررسي قرار گرفت كه از اين ميان 64.68٪ مرد بوده و ميانگين سني بيماران 45.7 سال بوده است. مكانيزم سوختگي در بيش از 83٪ موارد آتش بوده و در نزديك به 75 درصد موارد درون منزل رخ داده است. بيماران به طور ميانگين 9.21 روز در بيمارستان و نزديك به 8 روز در بخش مراقبت‌هاي ويژه بستري بوده و در اكثريت مواقع نيازمند جراحي و تهويه مكانيكي بوده‌اند كه طول مدت تهويه مكانيكي براي ايشان به طور ميانگين نزديك به 6 روز بوده است.
نتيجه‌گيري: با بررسي نتايج حاصل از اين مطالعه اپيدميولوژيك مشخص شد كه بايد مخاطب اصلي برنامه‌ها و سياست‌هاي پيشگيرانه، مردان در بازه سني 30 تا 70 سال كه تحصيلات كمتر از ديپلم داشته و ساكنين روستاها هستند، باشند. همچنين بايد آموزش‌هاي لازم جهت پيشگيري و كاهش بروز سوانحي كه عامل اصلي بروز آن‌ها آتش مستقيم است به افراد داده شود. با توجه به اينكه در اكثر موارد محل بروز حادثه منازل بوده‌اند، بايد به بهبود شرايط منازل مسكوني از لحاظ عوامل آتش‌زا و آموزش به افراد در زمينه پيشگيري و اطفاء حريق پرداخت
شماره ركورد
3452
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان