بررسي برابري در زمان رسيدن بيماران تصادفي اورژانس به بيمارستان در سال 1397 در شهر رشت

رشت

زمينه:عدالت مسئله اي مهم و بحث برانگيز هنگام تخصيص منابع عمومي است. EMS ها خدمات عمومي هستند كه اغلب اولين خط پاسخ به نيازهاي فوري مراقبت هاي بهداشتي در جامعه را ارائه مي دهند. اهداف:هدف اين مطالعه بررسي عدالت در زمان رسيدن بيماران تصادفي اورژانس به بيمارستان در سال 1397 در شهر رشت مي باشد. روش‌ها: براي اجراي اين مطالعه از داده هاي سيستم تروماي استان گيلان براي بيمارستان پورسيناي رشت استفاده شد. داده ها شامل اطلاعات مربوط سن، جنس، ميزان تحصيلات، محل سكونت، زمان انتقال از محل حادثه به بيمارستان، نوع وسيله ي حمل كننده، تاهل و شغل مي باشد. مطالعه از نوع توصيفي-تحليلي بوده و براي محاسبه عدالت در دسترسي به خدمات اورژانس پيش- بيمارستاني از ضريب جيني و براي تعيين سهم هر يك از عوامل در ايجاد بي عدالتي از الگوريتم Oaxaca استفاده شد. نتايج: مطالعه نشان داد كه ميانگين و انحراف معيار زمان رسيدن بيماران از زمان حادثه تا زمان رسيدن به بيمارستان 47.63± 64.48 دقيقه (حداقل آن9دقيقه و حداكثر 462دقيقه) بود. ضريب جيني معادل0.31 (p<0.001) بوده است كه نشان مي دهد در شهر رشت زمان رسيدن بيمار از عدالت نسبي و مناسبي برخوردار است. سهم هر يك از عوامل با استفاده از مدلOaxaca، بيانگر وجود بخشي از بي عدالتي به علت نحوه ي انتقال بيمار بود. مدت زمان انتقال بيماران توسط خودروي شخصي40دقيقه بيشتر (p-value<0.001) و به روش هاي ديگر (غير از آمبولانس و خودروي شخصي) 26دقيقه بيشتر بود (p=0.036). در كودكان نيز مدت زمان انتقال42دقيقه كمتر است (p=0.003). ساير متغيرها نيز توضيح دهنده ي بي عدالتي در زمان رسيدن به اورژانس نبودند (p>0.05). نتيجه¬گيري: يافته هاي مطالعه نشان داد كه با توجه به مدت زمان رسيدن بيماران و شاخص جيني، در شهر رشت عدالت در ارائه ي خدمات از وضعيت مناسبي برخوردار بوده كه اين مسئله بيانگر اين است كه اورژانس پس از تماس تلفني به صورت سيستماتيك افراد را ديرتر به بيمارستان منتقل نمي كند.

3443

علوم پزشكي گيلان