عنوان
بررسي اپيدميولوژيك تصادف با احشام در استان گيلان طي سال هاي 1393 تا 1396.
محل تحصيل
رشت
چكيده
زمينه: تصادف با حيوان يك نگراني رو به رشد در بسياري از كشور هاي دنياست اين امر نه فقط به علت پيامدهاي محيطي آن بلكه به علت هزينه هاي اقتصادي و اجتماعي ناشي از آن مي باشد.
اهداف: هدف از اين مطالعه تعيين اپيدميولوژي تصادف با حيوان در استان گيلان طي سال هاي 1393 تا 1396 بود.
روش‌ها: در اين مطالعه گذشته نگر داده هاي تمام تصادفات با حيوان كه در سال هاي 1393-1396 رخ داده بود از پايگاه داده هاي پليس به دست آمد.
نتايج: در بازه زماني پژوهش دركل 924 مورد تصادف با حيوان گزارش شد. مدل رگرسيون پويسون نشان داد؛ از بين عوامل مورد بررسي عامل نوع راه وقتي راه اصلي بود ارتباط معني دار معكوس) 001/0> p (با جراحات و مرگ و مير در تصادف با حيوان داشت يعني در جاده هاي اصلي نسبت به جاده هاي فرعي و روستايي جراحات و مرگ و مير ميزان تصادف با حيوان كمتر بود. همچنين وضعيت جاده ارتباط معني دار معكوس)001/0> p (با مرگ و مير و جراحات تصادف با حيوان داشت، بدينصورت كه در مواقعي كه بارندگي بود و جاده خيس و مرطوب بود، مرگ و مير و جراحات ناشي از اين نوع تصادفات كمتر بود. ميزان روشنايي ارتباط مستقيم و معني دار آماري با جراحات و مرگ و مير داشت)042/0>p (بدين معني كه هر وقت شب بود يا وضعيت روشنايي جاده خوب نبود ميزان كشندگي تصادف با حيوان بيشتر بود. بين علت تامه تصادف و وضعيت هندسي جاده با جراحات و كشندگي تصادف با حيوان ارتباط معني دار آماري مشاهده نشد.
نتيجه¬گيري: در پژوهش حاضر آمار قابل توجهي از تصادف با حيوان در گيلان گزارش شده است كه پيامد آن مرگ انسان يا حيوان يا هر دو و جراحت انسان يا حيوان يا هر دو بوده است. الگوي چنين تصادفاتي متفاوت از تصادفات وسايل نقليه با هم است. رانندگان بايد آگاه باشند كه در جاده هاي فرعي و روستايي، در وضعيت خشكي سطح جاده و در ساعات شب و تاريكي هوا بيشتر در معرض خطر وقوع چنين تصادفاتي هستند. مدل تغيير رفتار انساني براي كاهش تصادفاتي كه حيوانات را درگير مي كنند توصيه مي شود.
شماره ركورد
3441
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان