عنوان
مطالعه‌ي اثرات ترميمي و آنتي‌باكتريال كنديشن مديوم استحصال شده از سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي دست‌ورزي شده با دو سازه‌ي ژني نوتركيب hCAP18/LL-37 و HIF1α در مدل زخم برشي موش صحرايي
محل تحصيل
لنگرود
چكيده
مقدمه: عليرغم پيشرفت‌هاي شگرف در علوم پزشكي، امروزه به علت حوادث متعدد زخم و طبعاً ترميم آن يك چالش عمده در حوزه سلامت است. در سال‌هاي اخير اعتقاد بر اين است كه سلول بنيادي اغلب نقش خود را به‌واسطه فاكتورهاي مترشحه انجام مي‌دهند كه به فاكتورهاي مترشحه ازاين سلول‌ها تحت شرايط خاص اصطلاحاً كنديشن‌مديوم گفته مي‌شود.
روش ها: ابتدا دو ژن LL-37 و HIF1α به ترتيب در سازه‌ي ژني pcDNA3.1 كلون و ساب كلون شدند. سپس اين سازه‌هاي نوتركيب به داخل سلول‌هاي بنيادي مزانشيمي بند ناف به دو صورت جدا و همزمان باهم منتقل شدند و كنديشن‌مديوم هر يك جداگانه استحصال گرديدند. سپس كنديشن‌مديوم هر گروه پس از بهينه‌سازي با هيدروژل طراحي‌شده از جنس ژلاتين- آلژينات تركيب‌شده و بر روي زخم برشي در موش صحرايي قرار داده شد و نقش آن در ترميم موردبررسي قرار گرفت.
نتايج: نتايج مطالعات برون تني نشان داد كه كنديشن‌مديوم و هيدروژل زيست سازگار مي‌باشند. كنديشن‌مديوم هاي استحصال‌شده داراي اثرات آنتي باكتريال بر روي سويه استافيلوكوكوس اورئوس است اما بر سويه سودوموناس آئروژينوزا اثر قابل‌توجهي نداشت. مطالعه بر روي مدل حيواني زخم برشي نشان داد كه هيدروژل و كنديشن‌مديوم استحصال‌شده از سلول‌هاي بنيادي مهندسي‌شده به‌خصوص با ژن hCAP18/LL-37 نسبت به ساير گروها اثرات ترميمي و درماني قابل‌توجهي بوده طوريكه بافت زخم تقريباً بهبودي كامل يافت.
نتيجه گيري: استفاده از رويكرد درماني مبتني بر علوم بين‌رشته‌اي ازجمله مهندسي بافت، مهندسي مواد، سلول‌هاي بنيادي و مهندسي ژنتيك مي‌تواند به‌عنوان يك رويكرد درماني نوين و اميدبخش براي (بعد از انجام فازهاي مطالعات باليني) درمان زخم مطرح گردد.
كلمات كليدي: MSCs، كنديشن‌مديوم، ژن‌درماني، hCAP18/LL-37، HIF1α، هيدروژل، زخم برشي
شماره ركورد
3427
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان