عنوان
بررسي سطوح ايمني كودكان در خودرو و ارتباط آن با ISS و PTS آن ها در مركز آموزشي_درماني پورسينا در سال هاي 1397 تا 1398
محل تحصيل
رشت
چكيده
زمينه: در كشورهاي توسعه يافته تصادفات وسايل نقليه موتوري علت اصلي مرگ كودكان كمتر از 13 سال است. بيشتر آسيب ها و مرگ ها مربوط به كودكاني است كه از لحاظ ايمني محافظت نشده و يا ناصحيح محافظت شده اند.
اهداف: هدف از اين مطالعه تعيين سطوح ايمني كودكان مصدوم در خودرو و ارتباط آن با ISS و PTS آنها در مركز آموزشي_درماني پورسينا از فروردين ماه 1397 تا اسفند ماه 1398 مي باشد.
روشها: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي-مقطعي گذشته نگر بود. جمع آوري داده ها با استفاده از HIS مركز آموزشي-درماني پورسينا و پرسشنامه ي تلفني بدست آمد. متغيرهاي مورد بررسي سن و جنس كودك، سن و تحصيلات والدين، نسبت راننده با كودك و تحصيلات وي، علائم حياتي و GCS بدو ورود، محل آسيب، بستري در بخش مراقبت هاي ويژه، مدت زمان بستري و پيامد هنگام ترخيص، تعداد كل سرنشينان، استفاده راننده از كمربند ايمني، نوع وسيله ي حفاظتي كودك سرنشين و علت عدم استفاده از صندلي ايمني خودرو بودند.
نتايج: در مطالعه حاضر ميانگين و انحراف معيار سن مصدومين برابر با 0.13 ± 2.77 سال بود. در بررسي انواع تجهيزات ايمني به كار رفته در خودرو براي كودكان 1/93% از هيچ وسيله ي محافظتي استفاده نمي كردند سپس به ترتيب1/4% از صندلي ايمني، 4/1% از كمربند ايمني 4/1% از كيسه ي هوا به عنوان تجهيز ايمني كودك مصدوم استفاده كرده بودند. از نظر دلايل عدم استفاده از صندلي ايمني خودرو براي كودك، شايعترين علت مهم ندانستن نقش حفاظتي صندلي ايمني و پس از آن ساير علل (مانند نداشتن خودروي شخصي، ظرفيت كم خودرو و ...)، عدم اطلاع از وجود اين محصول، مقاومت كودك در نشستن داخل صندلي و قيمت بالاي صندلي ايمني خودرو بود. در مورد بررسي موقعيت كودك در خودرو، براساس معيار ISS، بيشترين شدت آسيب مربوط به صندلي عقب وسط و كمترين شدت آسيب مربوط به صندلي عقب راست بود. از منظر معيار PTS، بيشترين و كمترين شدت آسيب به ترتيب مربوط به صندلي جلو و صندلي عقب وسط بود. طبق معيار RTS ايمن ترين جايگاه، صندلي عقب وسط و ناايمن ترين صندلي عقب راست بود.
نتيجه¬گيري: استفاده از صندلي كودك شدت تروما را در معيار RTS بهبود داده بود كه بيانگر نقش استفاده از تجهيزات حفاظتي در كنترل شدت تصادفات در كودكان است اما استفاده از صندلي كودك در كودكاني كه به دليل تصادفات رانندگي به بيمارستان مراجعه نموده بودند، بسيار پايين بود. به نظر مي رسد هنوز والدين ايراني به اهميت صندلي كودك در ايمني و حفظ جان كودكان خود واقف نشده اند كه نياز است با برنامه ريزي هاي آموزشي در اين زمينه به ارتقا فرهنگ ترافيك كمك نمود. همچنين نتايج مطالعه هيچ يافته دقيقي را در ارتباط با محل قرار گيري كودك و شدت تصادفات مشخص ننمود.
شماره ركورد
3424
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان