بررسي تاثير مداخله constraint-induced movement therapy Modify و Functional Electrical Stimulation بر روي عملكرد اندام فوقاني بيماران مبتلا به سكته مغزي در مرحله تحت حاد بهبودي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا در سال

رشت

مقدمه: بيشترين اختلال ناشي از سكته مغزي، اختلال حركتي است. مداخلات توانبخشي، به منظور كاهش ناتواني حركتي اندام فوقاني و افزايش توانايي عملكردي، بعد از سكته مغزي در دو دهه اخير توسعه يافته است كه در اين ميان constraint-induced movement therapy و Functional Electrical Stimulation باعث بهبود قابل توجه توانايي حركتي اندام فوقاني در بيماران سكته مغزي شده است. مواد و روش¬ها: بيماران تحت حاد مبتلا به سكته مغزي كه يكبار دچار سكته مغزي لاكونار شده بودند و مدت ابتلا آنها يك هفته تا 3 ماه بود انتخاب شدند. شدت سكته مغزي بر اساس معيار NIHSS تعيين شد بيماران با شدت سكته مغزي متوسط (8-16) بر اساس اين معيار انتخاب شدند. پس از ارزيابي بيماران بر اساس ابزار سنجش Wolf بيماران به صورت تصادفي با روش¬هاي بلوك¬هاي تصادفي به دو گروه تخصيص يافتند. براي يك گروه از بيماران FES بعلاوه ورزش و براي گروه ديگر FES و ورزش و CIMT انجام شد. مقايسه¬هاي قبل و بعد با آزمون¬هاي تي زوجي و يا ويلكاكسون انجام شد. براي مقايسه اختلاف ميانگين¬هاي قبل و بعد در بين دو گروه آزمون آناليز كووريانس انجام شد. داده¬ها پس از جمع¬آوري در برنامه spss 19 تجزيه و تحليل شدند. يافته¬ها: متغيرهاي زمينه¬اي و كمي بين دو گروه مورد مطالعه قبل از درمان تفاوت معني¬داري نداشتند (p>05/0). در هر دو گروه درماني، نتايج آزمون تي زوجي بهبودي معني¬داري در بهبود عملكرد و ميانه زمان انجام مقياس Wolf قبل و بعد از درمان نشان داد. از طرف ديگر نتايج آزمون تحليل واريانس دو عاملي مختلط نيز تفاوت معني¬داري در بهبود عملكرد (p<001/0) و كاهش ميانه زمان انجام مقياسWolf (p<001/0) در بيماران مبتلا به سكته مغزي تحت حاد بين دو گروه كنترل و CIMT نشان داد. استفاده از CIMT در مقايسه با استفاده از FES به تنهايي اثر معني¬دار و بيشتري بر متغيرهاي عملكردي اندام فوقاني داشت نتيجه¬گيري: يافته¬هاي پژوهش حاضر نشان داد كه استفاده از CIMT در مقايسه با استفاده از FES به تنهايي اثر معني¬دار و بيشتري بر متغيرهاي عملكردي اندام فوقاني طي يك ماه داشتند بدين صورت كه هر دو باعث بهبود عملكردي اندام فوقاني در بيماران مبتلا به سكته مغزي تحت حاد شدند اما در مقايسه بين دو روش، CIMT مزيت بيشتري نشان داد. كليد واژه¬ها: سكته مغزي، عملكرد، تحريك الكتريكي، پلاستيسيتي

3420

علوم پزشكي گيلان